ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

29.11.14

ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙΣ ..ΜΑΛΑΚΑΣ./ ΜΕΝΗ...

Τον μπαμπά που μεγαλώνει το γιο του για να γίνει νταής σήμερα στο σχολείο και αύριο στην κοινωνία.
Την μαμά που καλλωπίζει και ντύνει το κοριτσάκι της, σπρώχνοντας την σε ροζ μονοπάτια.
Τους γονείς που ασκούν κάθε λογής βία στο παιδί τους, λεκτική, σωματική, ψυχολογική και τους φέρονται σαν να είναι κτήμα τους.
Τον γείτονα, τον συγγενή, τον φίλο αυτών των γονιών που ελέω των «καλών» σχέσεων και της τι-να-ανακατεύομαι-τώρα αντίληψης δεν κάνει τίποτα για το καλό του παιδιού που πιθανά κακοποιείται.
Τον πατέρα που κάνει σάντουιτς την οικογένειά του πάνω στο μηχανάκι του.
Τους γονείς που όχι μόνο δεν βάζουν τα παιδιά τους στο αυτοκίνητο στα ειδικά καθίσματα, αλλά έχουν το θράσος να τα κάνουν προσωπικό τους αερόσακο ασφαλείας με το να τα κρατούν στην αγκαλιά τους.
Τον δάσκαλο που κάνει διακρίσεις ανάμεσα στους μαθητές του, χωρίζοντας τους σε καλούς, κακούς, έλληνες και ξένους, πλούσιους, φτωχούς, έξυπνους και περιορισμένης αντίληψης.

Τον γονιό που υποδεικνύει στο δάσκαλο τη δουλειά του και απαξιώνει στα μάτια του παιδιού το ρόλο του σχολείου.
Τον ομοφυλόφιλο που έχει κάνει παντιέρα τις προτιμήσεις του, λές και μάς ενδιαφέρουν τα κατορθώματα του.
Τον αμφιφυλόφιλο που έχει κάνει παντιέρα τις κατακτήσεις του, λές και μάς ενδιαφέρουν τα κατορθώματα του.
Τον οδηγό που ορμά στην διάβαση αν τυχόν δει πεζό να επιχειρεί να περάσει.
Τον οδηγό που παρκάρει στο πεζοδρόμιο και εμποδίζει άτομα με κινητικά προβλήματα να κινηθούν και μαμάδες με καρότσια να περάσουν.
Τον πεζό που πετάγεται από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα για να διασχίσει τον δρόμο προκαλώντας έμφραγμα στον δύσμοιρο οδηγό που τυγχάνει να περνά με το αυτοκίνητό του.
Τον υπάλληλο στην τράπεζα που δεν δίνει προτεραιότητα στην έγκυο να εξυπηρετηθεί πρώτη.
Τον δημόσιο υπάλληλο που ταλαιπωρεί χωρίς λόγο τον πολίτη.



Τον πολίτη που θεωρεί εκ προοιμίου τεμπέλη τον δημόσιο υπάλληλο που θα συναντήσει στην υπηρεσία.
Τον συνεπιβάτη στο τρένο που έχει τσακωθεί με το νερό και το σαπούνι και μου επιβάλλει με το έτσι θέλω τη βρώμα του.
Τον πολίτη που δεν επιδιώκει να ενημερώνεται από άλλα μέσα πέρα από τις ειδήσεις των οκτώμισι.
Τον πολίτη που επιλέγει την αποχή από τις εκλογές και μου επιβάλει να με κυβερνούν ανόητοι ή επικίνδυνοι.
Τον ηλικιωμένο κύριο με την τραγιάσκα που επιμένει να οδηγεί ως τα βαθιά του γεράματα θέτοντας σε κίνδυνο πρωτίστως τη ζωή νέων ανθρώπων.
Την ξιπασμένη κυρία που λέγεται φιλόζωη, αλλά κρατά το σκύλο της σε μπαλκόνι μια σταλιά και δεν μαζεύει τα κακάκια του από το πεζοδρόμιο, γιατί είναι και πολύ καθαρή η ίδια και σιχαίνεται.
Τη μαμά που βαριέται να κόψει μια φέτα ψωμί, λίγο τυράκι και μια ντοματούλα για δεκατιανό του παιδιού της, αλλά θα γεμίσει το καρότσι στο σούπερ μάρκετ με «πλαστικά» κρουασάν και χυμούς τίγκα στη ζάχαρη.


Τον αλλόθρησκο που με κοιτά με κοροϊδία όταν κάνω στο σταυρό μου έξω από την εκκλησία.
Τον ομόθρησκό μου που αποκαλεί βρωμιάρηδες τους αλλόθρησκους.
Αλλά πάνω από όλα δεν αντέχω την παντός είδους βλακεία που έχει εξαπλωθεί και έχει εισχωρήσει παντού, στην οποία δυστυχώς μάλλον πρέπει να αποκτήσω ανοσία.
Γιατί αν θέλω να την νικήσω, πρέπει και εγώ να γίνω βλάκας.
Αλλά τότε αυτό θα ήταν μια πύρρειος νίκη.
Τι να την κάνω τέτοια νίκη, αν γινόμουν και εγώ ΜΑΛΑΚΑΣ/ΜΕΝΗ...



εναλλακτικος gr


Τους άφησε άφωνους: Αποκάλυψε τα μυστικά του μάρκετινγκ τροφίμων....


Ακόμα κι αν πιστεύουμε ότι είμαστε αρκετά ενημερωμένοι για τις μεθόδους χειραγώγησης του καταναλωτικού κοινού που χρησιμοποιεί το μάρκετινγκ της βιομηχανίας τροφίμων, αυτό το σύντομο βιντεάκι θα μας κάνει λίγο πιο υποψιασμένους και καχύποπτους.



εναλλακτικος gr

Ραντίζουν με χλωρίνη τρόφιμα στα σκουπίδια ώστε να μην τα παίρνουν οι άποροι.....

Σύμφωνα με την τοπική ιστοσελίδα Patrastime η διοίκηση αλυσίδας καταστημάτων στην Πάτρα έδωσε εντολή στους υπαλλήλους της να ρίχνουν χλορίνη πάνω στα τρόφιμα και τα προϊόντα, που δεν έχουν διατεθεί και πετιούνται στα σκουπίδια, ώστε να μην τα παίρνουν οι άποροι.


Όπως αναφέρει το Patrastime καθημερινά έξω από την αλυσίδα καταστημάτων τροφίμων, άνθρωποι αναζητούν κάτι να φάνε μέσα στα σκουπίδια, όπου έχουν πεταχτεί ποσότητες τροφίμων (πχ ψημένα κοτόπουλα) και άλλων ειδών που δεν έχουν διατεθεί κατά τη διάρκεια της ημέρας ή είναι ληγμένα, όπως αλλαντικά, τυροκομικά κλπ.

Η ίδια πηγή αναφέρει πως οι υπεύθυνοι της αλυσίδας έχουν δώσει εντολή στους υπαλλήλους , να ρίχνουν πάνω στα προϊόντα που πετάνε χλωρίνη προκειμένου να αποτρέπουν με αυτό τον τρόπο τους άπορους να τα καταναλώνουν. Μάλιστα έχουν καταγραφεί περιπτώσεις, που άποροι έχουν πάρει από τους κάδους κοτόπουλα και αλλαντικά, τα οποία έχουν ραντιστεί με χλωρίνη και το αντελήφθησαν αφού πρώτα δοκίμασαν

Εργαζόμενοι – αντίθετα προς τις εντολές της επιχείρησης – αντί να πετάνε αυτά τα προϊόντα , τα βάζουν σε σακούλες και τα κρεμάνε σε συγκεκριμένα σημεία. προκειμένου να τα βρίσκουν τα άτομα που αναζητούν τροφή.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ GR

Η Τροφή που πετιέται χωρίς να έχει χαλάσει, αρκεί για να θρέψει τους πεινασμένους του πλανήτη τρεις φορές.


Ένα ντοκιμαντέρ για την παγκόσμια καταστροφή των τροφίμων. Γιατί πετάμε τόσο πολύ; Πώς μπορούμε να σταματήσουμε αυτό το είδος των αποβλήτων; Εκπληκτικό αλλά αληθινό: Στη διαδρομή από το αγρόκτημα στο τραπέζι , πάνω από τη μισή ποσότητα των τροφίμων καταλήγει στη χωματερή. Το μεγαλύτερο μέρος τους δηλαδή, προτού καν φθάσει στον καταναλωτή!




Ακούγεται άρρωστα παρανοϊκή μια τέτοια σπατάλη όταν ο πλανήτης έχει φτάσει τα 7 δισεκατομμύρια και μεγάλος μέρος του πληθυσμού υποφέρει από πείνα ή ασθένειες που σχετίζονται με τον υποσιτισμό. Όμως ο τομέας της παραγωγής και διάθεσης των τροφίμων μέσα από μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ, ο οποίος έχει αναπτυχθεί σε παγκόσμιο επίπεδο, ενδέχεται να ζει σε άλλον πλανήτη από τον δικό μας.




Δύσκολα μπορεί να εξηγήσει κανείς το γιατί τα σούπερ μάρκετ αποσύρουν και καταστρέφουν ακόμη και τρόφιμα που δεν έχουν λήξει. Το γιατί οι ημερομηνίες λήξης που βάζουν οι εταιρείες γίνονται όλο και πιο σύντομες, κάνοντάς μας να πιστεύουμε ότι προσέχουμε την υγεία μας κάθε φορά που πετάμε ένα γιαούρτι που υποτίθεται ότι έληξε χτες. Είναι απλώς ένας τρόπος να ενθαρρύνουν την αγορά και όχι τη κατανάλωση της τροφής που αγοράζουμε. Μάρτυρας αυτής της παράλογης κατάστασης είναι οι κάδοι απορριμμάτων των μεγάλων σούπερ μάρκετ όπου τα μισά τρόφιμα είναι απολύτως κατάλληλα για να φαγωθούν.

Και όταν λέμε στα παιδιά μας να μην πετούν το φαγητό τους γιατί υπάρχουν άλλα παιδιά στον κόσμο που πεινάνε, έχουμε τελικά δίκιο. Σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ, ακριβώς επειδή πλέον ολόκληρος ο πλανήτης αγοράζει την τροφή του από την ίδια, παγκόσμια αγορά, λιγότερη σπατάλη σημαίνει χαμηλότερες τιμές και άρα περισσότερη τροφή για όλους. Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι η τροφή που πετιέται χωρίς να έχει χαλάσει, αρκεί για να θρέψει τους πεινασμένους του πλανήτη τρεις φορές.



εναλλακτικος .gr



26.11.14

Ξέρετε κάτι;;;; Ἔχω ἀρχίσει νὰ μᾶς σιχαίνομαι!!!


Ἐλβετία… Βιομηχανοποίησις τῆς παραγωγῆς… Βιομηχανοποίησις τῶν πάντων.

Σεβασμὸς μηδαμινός. Ἀνύπαρκτος γιὰ τὴν ἀκρίβεια.
Ὅλα στὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κέρδους.
Τὸ ζῶο παύει πλέον νὰ εἶναι τμῆμα τοῦ περιβάλλοντος καὶ μετατρέπεται σὲ ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως.
Βλέπετε τὸ ζῶον πρέπει νὰ φθάσῃ …ζωντανὸ στὴν σφαγή του, ἐφ΄ ὅσον πρῶτα πρῶτα θὰ ἔχηῃ ἀποδόση στὰ μέγιστα….
Ἡ συμμετοχή του στὴν παραγωγὴ τροφῆς δὲν εἶναι πλέον κάτι φυσιολογικὸ ἀλλὰ κάτι ἔξω ἀπὸ κάθε νόμο τῆς φύσεως…
Ξέρετε κάτι;;;;


Ἔχω ἀρχίσει νὰ μᾶς σιχαίνομαι!!!

Ἀγνοῦμε τὸν πόνο… Ἀδιαφοροῦμε…
Δὲν ἀσχολούμεθα μὲ αὐτόν…
Μόνον τὸ κέρδος μετρᾶ

πηγη κατοχικα νεα

22.11.14

Ούτε ευρώ σε κανέναν τους, όποια φανέλα κι αν μας μοστράρει...


OΜελισσανίδης πρέπει να παραπεμφθεί για απόπειρα δολοφονίας του διαιτητή Ζωγράφου. Επίσης, είναι λαθρέμπορος, συκοφάντης, θρασύς και γελωτοποιός. Παρεμβαίνει στη διαιτησία για να ορίζονται διαιτητές της προτίμησής του.

 Και, τέλος, μαζί του γελάνε τα δικαστήρια και τα κάγκελα στις φυλακές της χώρας που τον έχουν φιλοξενήσει κατ' επανάληψη. Αυτά, μεταξύ άλλων, φορτώνει επισήμως στον γνωστό επιχειρηματία και ιδιοκτήτη της ΑΕΚ ο Ολυμπιακός, ιδιοκτησίας του κυρίου Μαρινάκη.

Ο Μαρινάκης, από την άλλη, είναι Κατίνα, μπούλης, και είπε μαμά όταν έγινε είκοσι χρόνων. Εμπλέκεται σε ξυλοδαρμούς δημοσιογράφων και παραγόντων, είναι επικεφαλής της χούντας του ποδοσφαίρου, μιλάει για επενδύσεις στο ποδόσφαιρο ενώ παντελονιάζει τα λεφτά από το Champions League. 
Α, υπήρχε κι ένα πλοίο που μετέφερε δύο τόνους ηρωίνη και συσχετίστηκε με κάποιον που είναι δεξί του χέρι. Ενώ οι παράγοντες του ποδοσφαίρου...

είναι γκρανκάσες. Πηγή, ο κύριος Μελισσανίδης.

Κλίμα μαφίας αποκαλύπτει εν ολίγοις η σύγκρουση μεταξύ δύο επιχειρηματιών που ελέγχουν ιστορικούς ελληνικούς συλλόγους. Και ως δημόσια πρόσωπα, θέλουμε δεν θέλουμε, μας αρέσει είτε όχι, δεν επηρεάζουν μόνο τον αθλητισμό, αλλά και μεγάλα τμήματα της κοινής γνώμης, αξιοποιώντας την ιστορία και τη φανέλα. 

Είδατε τι έγινε στις δημοτικές εκλογές του Πειραιά. Και τι γίνεται στη Νέα Φιλαδέλφεια, με τα λεφτά που διεκδικεί η ΑΕΚ, δηλαδή ο Μελισσανίδης, από την Περιφέρεια για το γήπεδο.

Εδώ το θέμα δεν είναι να μείνει ο αθλητισμός έξω από τον καυγά, όπως ειπώθηκε. Αν δει κανείς τη γενική εικόνα, τη στάση του Αλαφούζου, του Σαββίδη και άλλων παραγόντων, την έξαρση της βίας, τις κουμπαριές με την εξουσία, μάλλον θα πρέπει να αναρωτηθεί: 

Ποιος αθλητισμός; Διότι και το ένα δέκατο από όσα λέγονται να είναι σωστά, τότε η υπόθεση δεν αφορά κάποια πρόσωπα και το ποινικό τους μητρώο, ή το ήθος τους. Αφορά την καθολική σήψη που αγκαλιάζει όλο το αθλητικό οικοδόμημα.

Εν αρχή αναμένεται φυσικά το νυστέρι της Δικαιοσύνης. Γρήγορα, αμείλικτα και προς κάθε κατεύθυνση, για να μη σέρνεται αυτό το χάλι. Και εν μέσω αυτής της μπόχας, μία είναι μπορεί να είναι η καθαρή στάση της Πολιτείας, της Περιφέρειας, της Αυτοδιοίκησης. Πολύ περισσότερο της Αριστεράς: Ούτε ευρώ σε κανέναν τους, όποια φανέλα κι αν μας μοστράρει...

Καρτερός Θανάσης
ΠΗΓΗ ΓΡΕΚΙ 



ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ ΡΕ ΑΛΗΤΗ !!!

"Δεν θα σου χαρίσω ούτε ενα ευρώ", είπε σε άνεργο οικοδόμο για χρέος 296 

ευρώ, ο διοικητής του ΙΚΑ,  Ροβέρτος Σπυρόπουλος!...

Άτεγκτος, με ύφος δημίου ο "σοσιαλιστής" (και παρεπιπτόντως, πλούσιος οινοπαραγωγός) κ. Ροβέρτος Σπυρόπουλος, διοικητής του ΙΚΑ, προειδοποίησε τον άνεργο οικοδόμο που βγήκε για να βρει το δίκιο του στα κανάλια (MEGA), πως, δεν πρόκειται να του χαρίσει ούτε ενα ευρώ, από την οφειλη του!

Το χρέος του άνεργου είναι 296 ευρώ! Και  οι υπηρεσίες του κ. Ροβέρτου το ανακάλυψαν μετά από... 26 χρόνια!!!

Ο άθλιος αυτός τύπος, του συνέστησε...

να πληρώνει 3 ευρώ το μήνα, λες και το ποσόν αυτό για εναν άνεργο άνθρωπο είναι αστείο και άνευ σημασίας. 

Αλλά πάνω απ' όλα, αυτό που προκάλεσε οσους έβλεπαν  εκεινη την ώρα το συγκεκριμένο κανάλι , ηταν το ύφος του κ. διοικητή.

Δεν κρατιόμαστε, εστω κι αν κάποιοι μας κατηγορήσουν για λαϊκιστές, και θα το πουμε: Ντροπή σου ρε αλήτη! ....



ΠΗΓΗ  nonews-NEWS

Με ένα παπούτσι για μαξιλάρι...

Tι να πεις σε ένα προσφυγόπουλο για τη γεωστρατηγική; Σε ποια γλώσσα να εξηγήσεις σε ένα παιδί για την περίφημη σκακιέρα της πολιτικής και των συμφερόντων; Πώς να καταλάβει αυτό το αθώο πιόνι του πολέμου γιατί βρέθηκε να κοιμάται σε ξένα χώματα με ένα παπούτσι στο προσκεφάλι του;
Λίγα χιλιόμετρα από το σπίτι του, το μικρό κορίτσι από το Κομπάνι κοιμάται και ξυπνά κάτω από τις εκρήξεις των βομβών σε έναν από τους δεκάδες καταυλισμούς των ξεριζωμένων Κούρδων της Συρίας που βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τα τουρκοσυριακά σύνορα. 
Πέρα από τα συρματοπλέγματα...
δεν υπάρχει πια τίποτα. 

Το σπίτι καμένο. Ο πατέρας εξαφανισμένος στη δίνη του πολέμου. Μια μάνα και τέσσερα αδέρφια απέμειναν να της θυμίζουν αυτό που ζούσε μέχρι χθες. Σήμερα η ζωή της στριμώχτηκε μέσα σε ένα αντίσκηνο και ένα μεταλλικό πιάτο για το συσσίτιο της επιβίωσης. 

Στον δρόμο για την προσφυγιά δεν είχε τίποτα να πάρει μαζί της παρά μονάχα ένα παπούτσι του πατέρα της. Είναι ό,τι της απόμεινε για να τον θυμάται και να τον ονειρεύεται από τη μέρα που τον είδε να φεύγει για το Κομπάνι με ένα όπλο στον ώμο.


Μπορεί να μια μέρα να τον ξαναδεί, ίσως και όχι. Αν όμως μια μέρα γυρίσει στον τόπο που γεννήθηκε, θα ξέρει πως δεν είναι κατάρα ούτε ντροπή που γεννήθηκε γυναίκα. Θα ξέρει πως ο πατέρας της πολέμησε όχι μόνο για τη λευτεριά του λαού της, αλλά και για το δικαίωμά της να είναι γυναίκα. Θα έρθει η μέρα που η μικρή προσφυγοπούλα θα μάθει για τους άντρες και τις γυναίκες που θυσιάστηκαν για ό,τι εμείς οι ξένοι θεωρούμε σήμερα αυτονόητο. 

Γιατί δεν είναι μονάχα η ελευθερία και η αυτοδιάθεση ενός λαού που κερδίζεται και χάνεται μέτρο το μέτρο καθημερινά στο Κομπάνι, είναι και κάτι ακόμα πιο ανθρώπινο που πολεμάει αυτές τις μέρες σε εκείνη τη μικρή κουκίδα του χάρτη.
Είναι ο αγώνας μιας χούφτας γυναικών να σωθούν από ένα μέλλον σκοτεινό και υποταγμένο στον φανατισμό και τη μισαλλοδοξία των πολιορκητών τους.


ΠΗΓΗ ΓΡΕΚΙ Πέτρος Κατσάκος

Δικαιοσύνη, εισαγγελέας ακούει κανείς;;;



Aγαπητέ Πιτσιρίκο, έχω αρχίσει και σαστίζω. Τόσο απροκάλυπτα και ξεδιάντροπα πια; Για να καταλάβουμε τι μας λέει εδώ ο μέγας πολιτικός ανήρ Άδωνις:

1. Άδωνις: «Τα εξοπλιστικά είναι αμαρτωλή περίπτωση παγκοσμίως. Θέλω να πω ότι, καλώς ή κακώς, εκεί που διακινείται πάρα πολύ χρήμα και υπάρχουν πάρα πολύ μεγάλα συμφέροντα εκεί εμφιλοχωρούν διάφοροι μιζαδόροι δυστυχώς!»

Συμπέρασμα: Τι να κάνουμε, έτσι γίνεται …δυστυχώς! Πολύ χρήμα όμως πέφτει και αλλού π.χ. στα Φάρμακα, π.χ. στις Υποδομές (λιμάνια, αεροδρόμια, αυτοκινητόδρομοι – βλέπε μεγαλοεργολάβοι) π.χ. στις Ραδιοτηλεοπτικές Συχνότητες (μεγαλοκαναλάρχες), π.χ. στη Ναυτιλία – στα Πετρέλαια (εφοπλιστές), π.χ. στις Συγκοινωνίες και σε τόσους άλλους τομείς.

Το αξίωμα λοιπόν που προκύπτει από την πολιτική ανάλυση... 

του Αδώνιδος είναι πως και εκεί, αφού διακινείται πολύ χρήμα, ε τι να κάνουμε και εκεί υπάρχουν μιζαδόροι και μιζαδοδέχτες δυστυχώς! Αλλά, κατά τα άλλα, μαζί τα φάγαμε και τα τρώμε!!!

2. Άδωνις: «Το ότι υπάρχει διαφθορά στα εξοπλιστικά δεν σημαίνει πως πρέπει η χώρα να μείνει ανυπεράσπιστη και να μην κάνουμε εξοπλισμούς […] γιατί αν φτάσουμε εκεί για να πιάσουμε τους μιζαδόρους θα αφήσουμε τα σύνορα αφύλαχτα.»

Συμπέρασμα: Για να φτάσουμε να πιάσουμε τους μιζαδόρους, σημαίνει πως πρέπει η χώρα να μείνει χωρίς φάρμακα, υποδομές, συχνότητες, ναυτιλία, συγκοινωνίες κτλ.

Δηλαδή η πολιτική ανάλυση του Αδώνιδος είναι: Ή με μίζες αλλά με άμυνα, υποδομές. συγκοινωνίες κτλ. Ή χωρίς μίζες και τίποτα! Δεν υπάρχει ας πούμε η λύση χωρίς μίζες αλλά με υποδομές, συγκοινωνίες κτλ.
Ακούτε τι λέει ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης και ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπά της;;;; Δικαιοσύνη, εισαγγελέας ακούει κανείς;;;

Αυτός ο άνθρωπος αξιωματικά αποδέχεται την μίζα ως θέσφατο (τι να κάνουμε τώρα αυτό γίνεται παγκοσμίως) και το βράδυ πάει στην Βουλή και ψηφίζει και υπερασπίζεται μνημόνια γιατί μαζί τα φάγαμε κατα τα άλλα και νομοθετεί με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου γιατί είμαστε σε κατάστασης έκτακτης ανάγκης!!!!!

Αυτός ο άνθρωπος μας κουνάει από το πρωί μέχρι το βράδυ το δαχτυλάκι. Προφανώς, μας αξίζει να τον ξαναψηφίσουμε και αυτόν και τους συντρόφους του στη μίζα.

Από την συνέχεια της συζήτησης δεν προκύπτει απλά οτι ο Άδωνις είναι Μ – Α – Λ – Α – Κ- @ – Σ αλλά γεννάται και το ερώτημα, γιατί το 2009 επανάρχεται με ερώτηση; Μήπως ήθελε και αυτός τη μίζα του για να σωπάσει; Αφού, όπως ο ίδιος, παραδέχεται έτσι παίζεται το παιχνίδι «καλώς ή κακώς εκεί που διακινείται πάρα πολύ χρήμα και υπάρχουν πάρα πολύ μεγάλα συμφέροντα, εκεί εμφιλοχωρούν διάφοροι μιζαδόροι!».

Υ.Γ. Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι τα εξής:

1ον Γιατί πάντα ξεμπροστιάζουν τους απόστρατους της πολιτικής (Τσοχατζόπουλο, Καρατζαφέρη) και όχι τους εν ενεργεία πολιτικούς, βουλευτές, υπουργούς, πρωθυπουργούς;

2ον Εσύ που αποδέχθηκες και βροντοφώναζες μαζί με τα παπαγαλάκια της διαπλοκής, τον Πάγκαλο και τους συντρόφους του το » Μαζί τα φάγαμε» σήμερα που ο «Πατριώτης» Καρατζαφέρης πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη και 2 offshore me 7.6 εκατομμύρια ευρώ (και πόσοι ακόμα που δεν θα μάθουμε ποτέ ), εσύ λοιπόν πόσο Μ – Α – Λ – Α – Κ – @ – Σ αισθάνεσαι; Αισθάνεσαι ή κοιμάσαι ακόμα τον ύπνο του δικαίου; Γιατί αν για κάτι φταίς είναι πρωτίστως αυτό.

Τίτλο βάλε ο Μ -@-@-@-@-@-Σ και, αν δεν υπάρχει κίνδυνος κυρώσεων προς εσένα, τίτλος ο Μ-Α-Λ-Α-Κ-@-Σ.

(Αγαπητέ Γιώργο, δεν υπάρχει λόγο να βάλω τίτλο «Μ-Α-Λ-Α-Κ-@-Σ». Βάζω τίτλο «Άδωνις» και είναι πολύ χειρότερο και πολύ πιο περιγραφικό. 
Δεν ξέρω αν το παρατήρησες αλλά ο Άδωνις κατηγορεί τον καπιταλισμό ότι είναι σύμφυτος με την διαφθορά και τις μίζες. 
Είναι τόσο έξυπνος. Αν συνέχιζε λίγο ακόμα, θα ζητούσε και την κατάργηση του χρήματος ο ακροδεξιός. 

Σε ό,τι αφορά την απορία σου γιατί ξεμπροστιάζουν μόνο τους απόστρατους της πολιτικής σαν τον Τσοχατζόπουλο, η απάντηση είναι πολύ απλή: επειδή μπορούν. Όταν οι πολιτικοί δεν μπορούν να μοιράσουν χρήμα, είναι άχρηστοι.

Γιατί νομίζεις πως ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει σκυλιάσει να παραμείνει ενεργός πολιτικά; Γιατί ξέρει πως, αν βρεθεί εκτός κεντρικής πολιτικής σκηνής, το επόμενα δυο μέρη που θα επισκεφθεί είναι το δικαστήριο και η φυλακή. 

Τώρα, στην απορία σου για το πώς αισθάνονται οι πολίτες, δεν χρειάζεται να γράφω ξανά τα ίδια -περί εθελόδουλων, ραγιάδων κλπ- γιατί, μόνο που βλέπω τον Άδωνι και σκέφτομαι πως αυτό το πράγμα έχει εκλεγεί από το «λαό», ντρέπομαι που είμαι Έλληνας. Πάντως, έχω γράψει για τον Άδωνι. Να είσαι καλά.)

  
ΠΗΓΗ ΓΡΕΚΙ Pitsirikos

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΠΟΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΠΛΟΥΣΙΟΥΣ!!!
























Τα είπε ο Πάγκαλος, αλλά εσείς δεν τον πήρατε σοβαρά επειδή είναι γραφικός και Δελαπατρίδης. «Το Μνημόνιο είναι ευκαιρία διά τον τόπο, είναι ευτυχία διά τον τόπο» είχε πει ο Θόδωρος κι εμείς τον λοιδορήσαμε, διότι δεν καταλάβαμε τι εννοούσε με τη λέξη «τόπος». Τόπος για τον Πάγκαλο είναι οι πλούσιοι κάτοικοι της Ελλάδας, αυτούς υπηρέτησε στη μακροχρόνια καριέρα του, αυτούς γνωρίζει, γι' αυτούς νοιάζεται. Ο κήπος των πλουσίων είναι ο τόπος του Παγκάλου κι αυτός ο κήπος άνθισε και κάρπισε επί Μνημονίου, ου μην αλλά και ένεκα του Μνημονίου.

Η έκθεση της διεθνούς οργάνωσης Wealth-X για την Ελλάδα παραθέτει στοιχεία συγκλονιστικά:...

Από το 2013 μέχρι το 2014 ο αριθμός των πολύ πλουσίων ατόμων -αυτών που έχουν πάνω από 30 εκατομμύρια δολάρια καθαρή περιουσία- έφτασε τους 565, 60 περισσότεροι σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά. Η συνολική περιουσία τους ανέβηκε στα 70 δισεκατομμύρια δολάρια, αυξανόμενη κατά 16,7% σε σύγκριση με το 2013. Εβδομήντα δισ. δολάρια, δηλαδή 60 δισ. ευρώ, δηλαδή το 30% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος.

Πώς είναι δυνατόν να παράγεται πλούτος μέσα στα ερείπια, να αυξάνεται κατά 16,7% η περιουσία των εκατομμυριούχων το 2013, όταν η οικονομία συρρικνώνεται κατά 4,2%; Δεν γίνεται, θα πει όποιος διαθέτει ελάχιστες γνώσεις οικονομικών. Μωρέ, γίνεται και παραγίνεται, αρκεί να το θες τόσο πολύ, ώστε να συνωμοτήσει υπέρ σου το σύμπαν. Είναι πολύ εύκολο να αυξήσεις τον πλούτο σου εν μέσω καταστροφής, αρκεί να συντρέξουν μερικές προϋποθέσεις.

* Προϋπόθεση πρώτη: Να ροκανιστούν οι μισθοί, να καταργηθούν οι συλλογικές συμβάσεις, να εισαχθούν τα μίνι τζομπς των 300 ευρώ, να μειωθούν οι ασφαλιστικές εισφορές των εργοδοτών.

* Προϋπόθεση δεύτερη: Να σου δίνει το κράτος φοροαπαλλαγές -κοντά στις 70 έχουν οι εφοπλιστές-, να σε αφήνουν να βγάζεις τα λεφτά σου στους φορολογικούς παραδείσους του Γιούνκερ, να μην ελέγχουν τις off shore σου -έχουν ελέγξει 240 από τις 6.500, ποσοστό 4%-, να σε αφήνουν να αρμενίζεις ανενόχλητος στις λίστες της Λαγκάρντ και του Λιχτενστάιν.

* Προϋπόθεση τρίτη: Να καταρρέουν οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις κι εσύ ο μεγάλος να τις αγοράζεις για ένα κομμάτι ψωμί ή να τους αρπάζεις την πελατεία όταν βάζουν λουκέτο. Να λειτουργούν τα μαγαζιά τις Κυριακές, για να εξαφανίζονται τα μικρομάγαζα και να φυτρώνουν τα malls.

* Προϋπόθεση τέταρτη: Να πέφτει κάτω από το 50% η αξία των ακινήτων, έτσι ώστε εσύ που έχεις ρευστότητα να αγοράζεις κοψοχρονιά στρέμματα και πολυκατοικίες.

Μπορείς να το πεις συνωμοσία του σύμπαντος, μπορείς να το πεις και εμπρόθετη μεταφορά πόρων από τους φτωχούς στους πλούσιους κι ας λέει το ευαγγέλιο ότι «πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν, οι δε εκζητούντες τον Κύριον ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού». Μωρέ, ελαττωθήσονται και παραελαττωθήσονται.


ΠΗΓΗ ΓΡΕΚΙ 

Tου Γιώργου Ανανδρανιστάκη 

21.11.14

Ανοιχτή επιστολή του Πιτσιρίκου στον Σταύρο Θεοδωράκη!!!




Αγαπητέ Σταύρο, έχουμε καιρό να τα πούμε αλλά σε έχω πάντα μέσα στην καρδιά μου. Θα το έχεις καταλάβει από αυτά που γράφω για εσένα και το ανεξάρτητο Ποτάμι σου. Σταύρο, σου γράφω, με αφορμή την αγωγή που έκανε ο Γιώργος Κουρής στον Ανδρέα Πετρουλάκη επειδή σε άρθρο του στο δικό σου Protagon τον αποκάλεσε «κατσαρίδα της μεταπολίτευσης».
Σταύρο, δεν υπάρχει λόγος να συμπαρασταθούμε όλοι στον Ανδρέα Πετρουλάκη για την αγωγή του Γιώργου Κουρή, ούτε να μαζεύουμε υπογραφές και να τρέχουμε στα δικαστήρια, αφού...
εσύ μπορείς να λύσεις το θέμα μέσα σε πέντε λεπτά.

Σταύρο, όπως ξέρεις, ο Σταύρος Ψυχάρης – το αφεντικό σου- είναι κολλητός του Γιώργου Κουρή. Ο Σταύρος Ψυχάρης είχε στείλει επιστολή στήριξης στον Κουρή τον Απρίλιο του 2013, όταν ασκήθηκε ποινική δίωξη εναντίον του, και τον έβγαζε λάδι.

Επίσης, οι κακές και φαρμακερές δημοσιογραφικές γλώσσες λένε πως ο Κουρής ήταν το «πιστόλι» του Ψυχάρη τα χρόνια του αυριανισμού και τα χρόνια που ακολούθησαν. Εγώ δεν το πιστεύω, βέβαια, αλλά οι κακές δημοσιογραφικές γλώσσες επιμένουν.

Σταύρο μου, πες στον Ψυχάρη να πει στον Κουρή να αφήσει τον Πετρουλάκη ήσυχο.

Δεν θα σου χαλάσει το χατίρι ο Ψυχάρης. Τόσα πράγματα κάνεις εσύ για αυτόν, δεν θα σου κάνει κι αυτός μια χάρη;

Σταύρο, το έλυσα κι αυτό. Ήταν τόσο απλό.

Δεν χρειάζονται επιστολές και υπογραφές συμπαράστασης στον συμπαθή Ανδρέα Πετρουλάκη.

Θα μιλήσεις εσύ στον Ψυχάρη και ο Κουρής θα αποσύρει την αγωγή.

Μπράβο Σταύρο!

πιτσιρίκος

Υ.Γ. Σταύρο, βάλε μαλλιά. Σου πέφτουν ραγδαία. Δεν λέει, εσύ, το νέο και άφθαρτο πρόσωπο που θα σώσει τη χώρα, να μας σώσεις καραφλός. Την αγάπη μου. Τα λέμε.


ΠΗΓΗ ΓΡΕΚΙ

ΓΕΛΙΟ ΜΕΧΡΙ ΔΑΚΡΥΩΝ...Top Soccer Shootout Ever - Studio C

17.11.14

ΤΟ ΤΥΡΙ!!!


Ας σταματήσουμε επιτέλους να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας και τους άλλους.

Δημοκρατία, τουλάχιστον όπως μα έχουν μάθει να την ονειρευόμαστε, ούτε υπήρξε, ούτε θα υπάρξει.

Όλα όσα ακούγονται και λέγονται είναι με ανοχή και παρότρυνση της Άρχουσας Τάξης στο πλαίσιο της κοινωνικής ελεημοσύνης.

Άλλωστε ο Σωκράτης που «εισήγαγε καινά δαιμόνια» στην Αθήνα και «διέφθειρε με τις διδασκαλίες του τους νέους» δεν ήταν...
το μοναδικό θύμα του αρχαίου πρωτοτύπου.

Πυθαγόρας, Πλάτωνας, Αισχύλος, Φειδίας, Ευριπίδης, Αλκιβιάδης, Ισοκράτης είναι τα ονόματα, μερικών, όχι όλων όσων η Δημοκρατία δεν προστάτεψε από την μισαλλοδοξία των Ελλήνων.

Η Δημοκρατία ή μάλλον αυτό που σήμερα ορίζεται ως Δημοκρατία δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα δημιούργημα της Δυτικής Άρχουσας Τάξης με βαθιά ριζωμένο μέσα της το DNA του φεουδαρχισμού.

Αλήθεια, σε σένα μιλάω ταπεινέ λογιστάκο, εμποράκο, ταξιτζή, σε σένα μιλάω Βουλευτή, πότε και γιατί πίστεψες ότι ΕΓΩ θα μοιραστώ την ΕΞΟΥΣΙΑ μαζί σου;

Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι η ψήφος σου έχει την ίδια βαρύτητα με την δική Μου;

Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι αξίζεις τίποτε παραπάνω από την ελεημοσύνη μου;

Γιατί θα πρέπει να μην επωφεληθώ της άγνοιάς σου ή και αυτής ακόμα της γενετήσιας οδηγίας σου για επιβίωση και αναπαραγωγή;

Αφού όσο ποιο πολύ σου δείχνω την περιφρόνησή μου τόσο πιο πολύ φωνάζεις ζήτω!

Ας σταματήσουμε επιτέλους να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας και τους άλλους.

Η σημερινή Δημοκρατία όπως και αν την ονομάσεις, αντιπροσωπευτική, άμεση, έμμεση, σοσιαλιστική, κομμουνιστική, φιλελεύθερη, καπιταλιστική, δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια τεχνική απόκρυψης του δίκαιου του ισχυρότερου.

Και ο Λαός;

Είναι ο ίδιος ο Λαός που τρείς μέρες μετά το «Ωσαννά» θα ουρλιάξει «Άρον, άρον Σταύρωσον Αυτόν»

Είναι ο ίδιος ο Λαός που βγήκε στους δρόμους του Παρισιού κατά την διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης για να φέρει στην εξουσία τον Ροβεσπιέρο.

Είναι ο ίδιος που βγήκε στους δρόμους της Αγίας Πετρούπολης για να φέρει στην εξουσία όχι τον Λένιν αλλά τον Στάλιν.

Είναι ο Λαός που πιστεύει ότι αυτός είναι η Εξουσία.
Είναι ο Λαός που πιστεύει ότι έχει μερίδιο στην Εξουσία.
Είναι ο Λαός που πιστεύει ότι αν ερωτάται κάθε 4, 3, 2, χρόνια ή ακόμα έστω και κάθε 10 μέρες θα αποκτήσει δικαίωμα στην Εξουσία.

Είναι ο Λαός που βλέπει το τυρί αλλά δεν βλέπει, δεν καταλαβαίνει, την φάκα.

Έφτασε, και φτάνει μόνο η υπόσχεση μεριδίου Εξουσίας για να μετεξελιχθεί κάποιος σε τυφλό ακόλουθο.

Ο Λαός στην Εξουσία.

Και κανένας δεν αναρωτιέται για τα συμφέροντα που κρύβονται πίσω από αυτήν την φράση.

Αλήθεια γιατί μας ενόχλησε τόσο η φράση «θρασίμια» που βγήκε από τα χείλη του κ. Σαμαρά στην ομιλία του για ελεύθερο Πανεπιστήμιο;

Και γιατί θεωρούμε απλό ατόπημα την φράση «φαφούτηδες» με την οποία ο Γάλλος Πρόεδρος Francois Hollande χαρακτήριζε τους φτωχούς ψηφοφόρους του;

Η πρόταση του blog για την διακυβέρνηση της χώρας ίσως και να δείχνει ότι προωθεί μια κοινωνία απολιτική, χωρίς ταξική συνείδηση και χωρίς ιδεολογία.

Πόσοι από εμάς όμως πιστεύουν ότι η θρησκεία είναι το όπιο του λαού;

Πόσοι από εμάς βλέπουν με βδελυγμία τους πολέμους και τους θανάτους που ο θρησκευτικός φανατισμός έχει σπείρει στην Οικουμένη;

Γιατί όμως δεν συμβαίνει το ίδιο και με τους πολέμους που έχουν ως αίτιο τον ιδεολογικό φανατισμό;

Ας μην αναφερθώ για Κορέα, Βιετνάμ, Γιουγκοσλαβία, Καμπότζη, Πολωνία, Γαλλία.

Ας μιλήσω μόνο για την Ελλάδα.

Όταν πριν από μόλις πριν από 70 χρόνια ο αδελφός σκότωνε τον αδελφό, από ποια πλευρά θα πρέπει να ψάξουμε εκείνον που δημιούργησε κοινωνία δικαίου και ευημερίας;

Ο φόρος αίματος που με τόση προθυμία οι πατεράδες και οι παππούδες μας πλήρωσαν τότε, ήταν άραγε αρκετός ώστε να σβήσει η φλόγα του φανατισμού;

Πολιτικές ιδεολογίες, πολιτικά κόμματα, η υπόσχεση πως είμαστε, θα γίνουμε κάποια στιγμή κοινωνοί της εξουσίας, θα φέρουμε τις δικές μας αλήθειες στην Εξουσία και η αυταπάτη για ελευθερία και ισότητα μας μετατρέπουν σε πιόνια της όποιας της κάθε Εξουσίας.
Τα πρόβατα ψάχνουν για ηγέτη.

Αδημονούν για να βρουν κάποιον να τον ακολουθήσουν.

Να πιστέψουν σε αυτόν που θα τους υποσχεθεί την Επουράνια Βασιλεία, τις 40 παρθένες στον Παράδεισο.

Αναμασούν προκατασκευασμένο φαγητό.

Έπαψαν, δεν μπορούν δεν έχουν την δυνατότητα για την απλή ανθρώπινη λειτουργία που λέγεται κριτική σκέψη.

Γιατί καλό είναι να ρίχνουμε το ανάθεμα στον Αδόλφο ή σε όποιον άλλο ηγέτη ή ηγετίσκο, αλλά την ίδια στιγμή να χαρίζουμε το ακαταλόγιστο σε όσους μετέτρεψαν αυτήν του την τρέλα σε πράξη.

Είχαν όλοι τους μερίδιο στην Εξουσία, και στην πλειονότητα των περιπτώσεων καρπώθηκαν ένα μεγάλο ποσοστό της λείας που η Εξουσία τους πρόσφερε.

Η Εξουσία διαφθείρει και η απόλυτη Εξουσία διαφθείρει απόλυτα.

Ακόμα και η προσμονή της διαφθείρει. Είναι ο απόλυτος διαφθορέας συνειδήσεων.

Σε παγκόσμιο επίπεδο και σε όλο το εύρος της Ιστορίας, δεν μπορώ να διακρίνω, να δείξω, περισσότερους από πέντε ηγέτες που να αντιστάθηκαν σε αυτήν την διαφθορά.

Ο «εκδημοκρατισμός» της Γηραιάς ηπείρου ξεκίνησε τον Μεσαίωνα.

Φυσικά όχι με τον διαφωτισμό, όπως ονομάστηκε, αλλά με την παραχώρηση από μέρους των Ευγενών του δικαιώματος στον απλό λαό να στρατεύεται και να πεθαίνει στον πόλεμο.

Μέχρι τότε ο πόλεμος ήταν μια από τις ασχολίες της Άρχουσας Τάξης.
Ο φεουδάρχης προστάτευε τον απλό λαό και ο λαός, οι χωριάτες, όσοι ασχολούνταν με χειρωνακτική εργασία, πλήρωναν τον ανάλογο φόρο στον Άρχοντα.

Ακόμα και μέχρι τον Β΄ΠΠ ειδικά στην Μ. Βρετανία αξιωματικοί στον στρατό επιλέγονταν όσοι στις φλέβες τους «έτρεχε» γαλάζιο αίμα.

Ο Λαός όπως και τότε έτσι και σήμερα με τους διάφορους τύπους Δημοκρατίας παίρνει λοιπόν το μερίδιο Εξουσίας που του αναλογεί.

Κάποιοι από εμάς είναι ευχαριστημένοι και μάλιστα υπερήφανοι για την όλη διαδικασία.

Ο πάνσοφος Λαός.

Που έχει την Εξουσία στα χέρια του, που ή Εξουσία πηγάζει από αυτόν και ασκείται από αυτόν.

Το παραμύθι της Εξουσίας. Εσύ την δουλειά, εγώ την δύναμη τον πλούτο.

Όλα για τον Λαό. Και το μόνο του του μένει στο τέλος είναι η ενοχή πως «όλοι μαζί τα φάγαμε»

Δεν νοιώθω πολιτικό, ιδεολογικό, κομματικό αντίπαλο ή και εχθρό τον κ. Σαμαρά, τον κ. Τσίπρα ή τον κ. Κουτσούμπα.

Δεν μπορείς να νοιώσεις αντιπαλότητα ή εχθρότητα για ένα τσοπανόσκυλο που έχει εκπαιδευθεί να φυλάει το κοπάδι.
Όμως ο μόνος τρόπος διακυβέρνησης που θα μπορούσε να ανατρέψει συνήθειες αιώνων είναι η κατάργηση των κομμάτων και ο ορισμός των κυβερνώντων με ΚΛΗΡΩΣΗ.

Η κλήρωση μαζί με τον ασφυκτικό έλεγχο της Εξουσίας.

Και όποιος από εμάς πιστεύει ότι με την κλήρωση στενεύει ο δρόμος για τον χαρισματικό Ηγέτη, θα αναφέρω πως αν είναι χαρισματικός θα βρει τον δρόμο και τον τρόπο.


Ολόκληρη Γαλλική Επανάσταση και δεν κατάφερε να αποτρέψει τον Ναπολέοντα από το να ανακηρυχθεί Αυτοκράτορας.


ΠΗΓΗ ΤΟ ΓΡΕΚΙ