ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

18.11.17

Η ΔΙΧΟΝΙΑ Η «Αχίλλειος πτέρνα» μας.


Ας δούμε μερικά ακόμη χαρακτηριστικά ιστορικά παραδείγματα, όπως εκείνο της ναυμαχίας στις Αργινούσες, όπου κάναμε το καλύτερο και αμέσως μετά το ανατρέψαμε εμείς οι ίδιοι, με τον χειρότερο τρόπο.

– Αφού πρώτα γράψαμε μια μοναδική στρατιωτική εποποιία, νικώντας τον πάνοπλο και πολυάριθμο στρατό και στόλο της Περσικής Αυτοκρατορίας, στη συνέχεια καταστραφήκαμε μόνοι μας με τον εξοντωτικό τριακονταετή εμφύλιο Πελοποννησιακό Πόλεμο (τον οποίο, σύμφωνα με μια άποψη, υποδαύλισαν οι Πέρσες, για να εκδικηθούν για την ήττα τους)!

– Μέσα σε δέκα χρόνια ο Μέγας Αλέξανδρος έφτιαξε μια αχανή αυτοκρατορία, τη μεγαλύτερη που είχε δει ο κόσμος μέχρι τότε, η οποία όμως έμελλε να είναι και η βραχυβιότερη. Μέσα σε διάστημα λιγότερο από ενός αιώνα, οι εσωτερικές διαμάχες και οι συγκρούσεις των επιγόνων του (Πτολεμαίοι, Σελευκίδες, κ.ά) την εξασθένισαν με αποτέλεσμα να κυριευθεί από τους Ρωμαίους!

– Το 1823, μόλις δύο χρόνια μετά από την Επανάσταση του 1821 ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος μεταξύ οπλαρχηγών και «καλαμαράδων» (πολιτικών) για το ποιος θα έχει την εξουσία μετά από τη μελλοντική απελευθέρωση! Λόγω αυτού του παράλογου εμφυλίου η Επανάσταση έπνεε τα λοίσθια και η τελική απελευθέρωση επιτεύχθηκε χάρη στην επέμβαση των «ξένων δυνάμεων» (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία) οι οποίες νίκησαν τον τουρκικό στόλο στη ναυμαχία του Ναυαρίνου (1827), πράγμα που τις επέτρεψε στη συνέχεια να επεμβαίνουν στα εσωτερικά μας!


                         
– Το 1912-1913 γράψαμε μια νέα πολεμική εποποιία απελευθερώνοντας από τον τουρκικό ζυγό τη Μακεδονία και την Ήπειρο. Μέσα σε λιγότερο από δέκα χρόνια (1919-1922), κι εξ αιτίας κυρίως του Εθνικού Διχασμού (Βενιζελικοί – Βασιλικοί), χάσαμε την πανάρχαια κοιτίδα του Ελληνισμού, τη Μικρά Ασία!

– Το 1940-1945 γράψαμε νέο έπος με την αντίσταση κατά των Γερμανών. Αμέσως μετά, κι ενώ ο κόσμος είχε ήδη χωριστεί από τους Μεγάλους στο Ανατολικό (κομμουνιστικό) Μπλοκ και στο Δυτικό και ο Στάλιν είχε ενημερώσει τους Έλληνες κομμουνιστές να μην περιμένουν βοήθεια από τη Σοβιετική Ένωση, εκείνοι ξεκίνησαν τον γνωστό καταστροφικό Εμφύλιο Πόλεμο!

Και αυτά είναι μερικά μόνο από αναρίθμητα παρόμοια παραδείγματα της Ιστορίας μας.

Άλλωστε, τι μπορεί να πρωτοθυμηθεί και τι να πρωτοαναφέρει κανείς από όλα αυτά τα παραδείγματα, που αναφέρει η αρχαία, η μεσαιωνική αλλά και η νεότερη ελληνική Ιστορία;

Θα χρειαζόντουσαν τόμοι ολόκληροι για να περιγράψουμε όλα αυτά τα γεγονότα των εμφύλιων σπαραγμών των Ελλήνων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Σε εμάς τους Έλληνες αρέσει, βέβαια, να κατηγορούμε συνήθως τους ξένους, τον περίφημο «ξένο δάκτυλο», ως υπαίτιο των δεινών μας. Παράλληλα ξεχνούμε, όμως, ή αποφεύγουμε να πούμε, ότι για να διεισδύσει στα εσωτερικά μας και να μας διχάσει ο λεγόμενος «ξένος δάκτυλος» χρειάζεται και εσωτερικούς υποστηρικτές και συνεργάτες, και ότι πάντα είχαμε πολλούς τέτοιους, πρόθυμους προδότες και δωσίλογους.
Η διχόνοια και η «φαγωμάρα» των Ελλήνων βασιλεύει παντού!

Η εμπάθεια, το κομματικό μίσος, η ιδιοτέλεια και ο αγιάτρευτος εγωισμός, στέκονται τείχη αξεπέραστα απέναντι στην ομόνοια, την ενότητα και την συνοχή μας ως έθνος, κάτι που συνεχώς μας βάζει σε μεγάλες εθνικές δοκιμασίες και σήμερα έφθασε να απειλεί να μας κατασπαράξει, όχι μόνον ηθικά ή οικονομικά αλλά και σαν εθνική οντότητα.
Η διχόνοια και η «φαγωμάρα» ανάμεσα στους Έλληνες ζει και βασιλεύει παντού.

Την βλέπουμε και την βιώνουμε, όχι μόνο σε όλους σχεδόν τους τομείς του δημόσιου βίου μας, αλλά ακόμη και στον ιδιωτικό μας βίο, ανάμεσα στις οικογένειες αλλά και σε στενούς συγγενείς. 


Πόσες φορές ασήμαντες αιτίες και αφορμές έγιναν αιτίες να ενσκήψει διχόνοια μεταξύ συγγενών, που εξελίχθηκε σε βαθύ μίσος και οδήγησε σε αποτρόπαια εγκλήματα;
Το «σαράκι» που κατατρώει τις σάρκες του Ελληνισμού

Φαίνεται, λοιπόν, ότι ο Έλληνας κάτι θα βρίσκει πάντα για να «φαγώνεται». Μόνο αν βάλουμε την λογική μας να δουλέψει θα οδηγηθούμε στην αλήθεια, η οποία ενώνει και η έρευνά της απαιτεί ανοιχτό μυαλό και διανοητική μετριοφροσύνη, δεν είναι δύσκολο να κατανοήσουμε, ότι η βασική αιτία όλων των δεινών, τα οποία έπληξαν την Ελλάδα και τους Έλληνες, είναι η διχόνοια. 


Αυτή είναι το τρωτό μας σημείο και η «Αχίλλειος πτέρνα» μας. Αυτή τυφλώνει τους οφθαλμούς και σκοτίζει το νου μας, με αποτέλεσμα οι ενέργειές μας να μην διέπονται από λογική, νόμους, αρχές και ήθος και ως εκ τούτου να μας οδηγούν στην καταστροφή.

Το μίσος κατακερματίζει την κοινωνία και την διαβρώνει μέχρις αυτοεξόντωσης. Τα εγκλήματα μίσους, κάτω από οποιοδήποτε πρόσχημα και ιδεοληψία, διαρρηγνύουν τον κοινωνικό ιστό, κατεδαφίζουν ότι με κόπο και αίμα έχτισαν προηγούμενες γενιές και δημιουργούν μια ατμόσφαιρα αποπνικτική, από την οποία οι περισσότεροι θα ήθελαν και πολλοί προσπαθούν να «δραπετεύσουν».

Η ομόνοια και η σύμπνοια πρέπει να διέπει την ύπαρξή μας ως κοινωνικά και πολιτικά άτομα. Ιδιαίτερα στην παρούσα συγκυρία, όπου ο Ελληνισμός καλείται να δώσει πάλι τον υπέρ πάντων αγώνα, οι έχοντες ως πρώτιστη Ιδέα την Μητέρα Ελλάδα και ως διακαή πόθο την επικράτηση του Ελληνισμού, θα πρέπει να αφήσουν κατά μέρος τις οποιεσδήποτε διαφορές τους και ενωμένοι να προσανατολισθούν προς την υλοποίηση αυτού του μεγάλου οράματος.


 Δεν υπάρχει μεγαλύτερη Συμπαντική τιμή από την ευκαιρία της υπηρέτησης αυτού του σκοπού, και αφού η τιμή αυτή μας δόθηκε, πρέπει να αποδείξουμε ότι είμαστε άξιοί της, καταπολεμώντας πρώτα τις κακές πλευρές του ψυχισμού μας και αποποιούμενοι τους σπόρους της διχόνοιας και του διχασμού.

Εάν ομονοήσουμε και θέσουμε ως υπέρτατο καθήκον μας την υπηρεσία της Ελλάδος και του Ελληνισμού, δεν έχουμε να φοβηθούμε κανέναν εχθρό!!








Επιμέλεια Αλέξανδρος Γιατζίδης,
thesecretrealtruth.

17.11.17

ΝΙΚΕ: Η αρχαία Ελληνίδα θεά Νίκη και το αφαιρετικό φτερό της, έμπνευση για όνομα και λογότυπο


Το 1971, ο Φίλ Νάιτ, πρώην δρομέας μεσαίων αποστάσεων στις ΗΠΑ, αποφασίζει να δημιουργήσει τη δική του σειρά παπουτσιών. Καθώς η μισή επιτυχία μιας εταιρείας βασίζεται στο όνομα, ο Νάιτ ζητά από τους υπαλλήλους του, να γράψουν την πρότασή τους σε ένα χαρτί και να το ρίξουν σε ένα καπέλο. 

Ο ιδρυτής της NΙΚΕ, Φιλ Νάιτ. Τελικά επιλέγεται το NIKE, από την αρχαία Ελληνίδα θεά Νίκη. Ο μάλλον αρχαιολάτρης υπάλληλος που το πρότεινε, ισχυρίστηκε πως είδε τη θεά στο όνειρό του! Το επόμενο βήμα ήταν η σχεδίαση του λογοτύπου, εμπνευσμένο φυσικά από το όνομα. 

Η σχεδιάστρια Κάρολιν Ντέιβιντσον δημιούργησε ένα αφαιρετικό φτερό, που παραπέμπει στο διάσημο άγαλμα της Νίκης της Σαμοθράκης. Ο Νάιτ δεν ενθουσιάστηκε ιδιαίτερα, αλλά βιαζόταν. Ενέκρινε λοιπόν το σχέδιο και κατέβαλε στην Ντέιβιντσον την πενιχρή αμοιβή των 35 δολαρίων. 


Ένδεκα μόλις χρόνια αργότερα, η ΝΙΚΕ, με λογότυπο το φτερό της Νίκης, «πέταξε» στην κορυφή των πωλήσεων παγκοσμίως, εκτοπίζοντας τη γερμανική ADIDAS. 



Το χρυσό δαχτυλίδι στο σχήμα του λογότυπου της ΝΙΚΕ, που χάρισε ο Φιλ Νάιτ στην Κάρολιν Ντέιβιντσον. Προς τιμήν του, ο Νάιτ δεν ξέχασε την Ντέιβιντσον και αποφάσισε να επανορθώσει την αδικία, όσον αφορά την αμοιβή της. Το 1988 την προσκάλεσε σε δείπνο, της χάρισε ένα πανάκριβο χρυσό δακτυλίδι, με το διάσημο πλέον φτερό και ένα πλουσιοπάροχο πακέτο μετοχών της εταιρείας....




http://thesecretrealtruth.blogspot.com




16.11.17

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΠΩΣ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΟΔΗΓΗΣΕ ΤΟΝ Σ. ΜΑΛΚΟΤΣΗ ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΜΟΛΙΣ ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΡΑΚΤΕΡ!

Ο Σωκράτης Μαλκότσης είναι ιστορικά ο σημαντικότερος Έλληνας κατασκευαστής μηχανών, που ξεπερνά διάφορους κατασκευαστές 

μηχανών (συνήθως diesel και ημι-diesel) που άκμασαν στην Ελλάδα στη δεκαετία του ’20 και (κυρίως) τη δεκαετία του ’30, όπως dimadis-Kanakis στο Βόλο, Peteinaris στη Καλαμάτα, Siderides, ΒΙΟ, Koutroufis και πολλά άλλα στην Αθήνα.

Τοποθετημένος στον Πειραιά, πριν από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ο Μαλκότσης παρήγαγε διάφορους τύπους βιομηχανικών μηχανημάτων.

Μετά από τον πόλεμο παρήγαγε τα βιομηχανικά μηχανήματα για διάφορες ελληνικές επιχειρήσεις, αλλά εστίασε σταδιακά σχεδόν εξ ολοκλήρου στις μηχανές diesel , και έγινε σύντομα η μεγαλύτερη επιχείρηση στον τομέα του.

Οι μηχανές Malkotsis βρήκαν τη χρήση σε ποικίλες βιομηχανικές εφαρμογές, ενώ τα πρότυπα μηχανών βαρκών έγιναν θρυλικά για την αξιοπιστία τους. Παρήχθη επίσης και μια σειρά ηλεκτρικών μηχανών.

Η σειρά diesel EM της περιέλαβε στις μηχανές που σχεδιάστηκαν συγκεκριμένα για την τροφοδότηση των οχημάτων και χρησιμοποιήθηκε στα πρότυπα αγροτικών τρακτέρ Malkotsis (Malkotsis em-2 και em-4) που εισήχθησαν το 1959.

Τα τρακτέρ, που σχεδιάστηκαν σε συνεργασία με μια βρετανική συμβουλευτική εταιρία, παρήχθησαν για μόνο μερικά έτη, λόγω έλλειψης των χρηματοδοτικών και άλλων προβλημάτων συμβάλλοντας τα μέγιστα και η πλήρη έλλειψη κρατικής υποστήριξης, όπως άλλωστε συνέβαινε και συμβαίνει σε κάθε προσπάθεια ανάπτυξης και ανάδειξης στην παγκόσμια αγορά Ελληνικών – κυρίως – βαρέως τύπου προϊόντων .

Ωστόσο και ο Μαλκότσης έπεσε θύμα οικονομικού σαμποτάζ: Όταν του δόθηκε μια παραγγελία 1000 μηχανών πήρε δάνειο από την Εθνική Τράπεζα για να εκτελέσει την παραγγελία.

Όταν παρέδωσε τις μηχανές ό Μαλκότσης, το μεν κράτος δεν τον πλήρωνε, η δε Εθνική Τράπεζα ζητούσε τα λεφτά της και το κράτος δεν δεχότανε συμψηφισμό με το συμβόλαιο.

Έτσι η Εθνική έκανε κατάσχεση, έκλεισε ο Μαλκότσης, και 3000 εργαζόμενοι βρέθηκαν στον δρόμο, ενώ οι ντιζελομηχανές δεν κατασκευάστηκαν πάλι στην Ελλάδα!

Όπως ήταν φυσικό η εταιρεία πτώχευσε...



http://thesecretrealtruth.blogspot.com/

1.11.17

Η ΑΤΙΜΩΡΙΣΙΑ ΔΙΑΛΥΕΙ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ!

Κάθε μέρα που περνά επιβεβαιώνεται ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής δημοκρατίας και Πολιτείας παραμένει η ατιμωρησία. Σε κάθε επίπεδο.


Τόσο στα χαμηλά κλιμάκια της διαφθοράς, που αφορά την καθημερινή συμπεριφορά μας, όσο και στα υψηλότερα, που αφορά τα κάθε λογής πάρτι που στήθηκαν με δημόσιο χρήμα.

Από τον οδηγό που μιλάει στο κινητό έως τον… μάγκα που μπαίνει στα καταστήματα που απαγορεύουν το κάπνισμα και ανάβει το πούρο του, διότι το τσιγάρο δεν αναδεικνύει όσο θα έπρεπε τον νεοπλουτισμό του. 


Από τον τύπο που κάνει τις μεταφορές προϊόντων στο σούπερ μάρκετ και κλείνει τον δρόμο, ανεξαρτήτως ώρας και μέρας, έως εκείνον που θεωρεί ότι πρέπει να αναγνωρίζουμε το μεγαλείο του που επικεντρώνεται στη φράση-κλειδί: «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;»

Και γιατί συμβαίνουν αυτά; Διότι απλά σε μια χώρα όπου κανείς δεν τιμωρείται πολύ απλά κάνει ό,τι κατεβάσει η κούτρα του, γιατί, πολύ απλά, μπορεί. 


Γιατί γνωρίζει πως, αν ποτέ τον πιάσουν για τα όργια των παραβάσεων που κάνει κάθε μέρα, θα είναι απλώς από σύμπτωση ή εξαιτίας κάποιου στατιστικού λάθους.

Αυτή είναι η πραγματικότητα, για να μη βγάζουμε ως συνήθως την ουρά μας απέξω. Καταπατούμε κάθε έννοια νόμου, γιατί πολύ απλά κανείς δεν πρόκειται να μας τιμωρήσει. 


Και εάν διαμαρτυρηθείς ή φωνάξεις, κινδυνεύεις με τον χαρακτηρισμό του… δωσιλόγου στη χειρότερη περίπτωση και του… γραφικού στην καλύτερη.

Διότι δεν μπορείς, εκτός των άλλων, να εκτιμήσεις το μεγαλείο της… ελευθερίας που σου προσφέρει αυτός ο τόπος. «Ημαρτον, Κύριε», θα λέγαμε, αλλά ας είναι, μια και όλοι έχουμε μάθει να κλείνουμε τα μάτια στις παρανομίες, κυρίως σε αυτές που κάνουμε εμείς. 


Και αν αυτό συμβαίνει στα χαμηλά κλιμάκια της καθημερινότητας, φανταστείτε τι γίνεται στα υψηλότερα.

Δεν θα αναφερθώ στο κράτος, που ακόμη και για να βγάλει κάποιος την ηλεκτρονική κάρτα-φακέλωμα για να μπει στα μέσα μεταφοράς ο πολίτης θα πρέπει να ταλαιπωρηθεί, να ξεφτιλιστεί και να περιμένει ώρες, χωρίς ο αρμόδιος υπουργός που το σκέφτηκε να τιμωρηθεί. 


Θα αναφερθώ σε μερικές κραυγαλέες υποθέσεις. Υπουργός, ο οποίος πιάστηκε να πλαστογραφεί τη «λίστα Λαγκάρντ», έπεσε στα μαλακά. 


Τόσο, μάλιστα, τον… συνέτισε η απόφαση της Δικαιοσύνης, που εξακολουθεί με θράσος να κουνά το δάχτυλο σε όλους τους Ελληνες!

Ετερος της ίδιας παρέας έφαγε δέκα χρόνια γιατί δεν έκανε κανέναν έλεγχο της ίδιας λίστας, αλλά με αναστολή! Το πιο ωραίο απ’ όλα; Βγήκε μετά να μιλήσει για μαύρη μέρα της Δικαιοσύνης. Θα συμφωνήσω μαζί του για δύο λόγους. 


Πρώτον, γιατί η Δικαιοσύνη δεν τσίμπησε τα καλόπαιδα της λίστας και, δεύτερον, γιατί δεν κάθισε στο σκαμνί τους πολιτικούς που με τις αποφάσεις που έλαβαν τους έσωσαν, καθώς το αδίκημά τους πλέον δεν διώκεται! 


Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση της οικογένειας Τσοχατζόπουλου, που ακόμη και σήμερα, αντί να μετανοήσει, επιτίθεται στους πάντες, λες και της φταίμε κι από πάνω.

Από κοντά, βέβαια, ακολουθεί και η ατιμωρησία των τραπεζιτών, που, αφού μοίρασαν δισ. σε δανεικά και αγύριστα, κατέστρεψαν μια ολόκληρη χώρα και τους πολίτες της, εξακολουθούν να κυκλοφορούν ελεύθεροι και ωραίοι, πίνοντας στην υγειά των κορόιδων. 


Αυτή είναι η Ελλάδα τού χθες και του σήμερα. Το ερώτημα είναι εάν αυτή την Ελλάδα θέλουμε να την αλλάξουμε.




http://thesecretrealtruth.blogspot.com/

12.9.17

Κατάντια ...Διεφθαρμένοι αλληλοκαταγγέλονται για διαφθορά...

Γράφει ο Χρήστος Λύντερης 
Κατά την χθεσινή συζήτηση στην Βουλή σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών για την δικαιοσύνη και την διαφθορά ο ελληνικός λαός, μεταξύ άλλων, έλαβε επισήμως γνώση:

1. Ότι από πλευράς εκτελεστικής εξουσίας έχουν ασκηθεί και συνεχίζουν να ασκούνται πιέσεις ή απειλές σε δικαστές και εισαγγελείς.

2. Ότι υπάρχει προνομιακή ή δυσμενής μεταχείριση δικαστών και εισαγγελέων ανάλογα με το κόμμα ή την επιρροή προσώπου στα οποία πρόσκεινται.

3. Ότι η Βουλή των Ελλήνων νομοθέτησε προκειμένου να απαλλάξει συγκεκριμένα πρόσωπα από διώξεις για εγκλήματα τα οποία έχουν διαπράξει σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος.

4. Ότι τέθηκαν στο αρχείο υποθέσεις σκανδάλων από δικαστές και εισαγγελείς κομματικά ή φίλα προσκείμενους προς τους εγκληματίες.

5. Ότι παρανόμως τράπεζες έχουν δώσει δάνεια σε κόμματα και επιχειρηματίες της διαπλοκής.

6. Ότι δήθεν δημοσιογράφοι - εκδότες αλλά στην ουσία ποταπά ανθρωπάκια- κομματόσκυλα αποσπούν υπέρογκα ποσά από κρατική διαφήμιση στις φυλλάδες τους τις οποίες χρησιμοποιούν για εκβιασμό των πολιτικών αντιπάλων.

7. Ότι δικαστές και εισαγγελείς ενεργούν σύμφωνα με τις εντολές κομματικών προϊσταμένων τους.

8. Ότι παππούς σημερινού βουλευτή υπήρξε δικηγόρος του κατοχικού πρωθυπουργού , πατέρα του μετέπειτα πρωθυπουργού Γεωργίου Ράλλη, στην δίκη των δοσίλογων της κατοχής.

Ο ένας κατηγορούσε τον άλλο χωρίς να απαντά στις κατηγορίες του άλλου για τα δικά του εγκλήματα διαφθοράς. 

Ο πρωθυπουργός που προκάλεσε την συζήτηση, αλλά και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μόλις μίλησαν και άκουσαν ο ένας τον άλλο, έφυγαν από την αίθουσα (προφανώς για να συμβουλευτούν τους συμβούλους τους) κατά πλήρη περιφρόνηση της Βουλής και της διαδικασίας.

Εάν πράγματι υπήρχε ανεξάρτητη δικαιοσύνη και εάν όλοι αυτοί δεν είχαν ασυλία , θα έπρεπε σήμερα ο ανακριτής να καλέσει στο γραφείο του τουλάχιστον όλους όσοι μίλησαν χθες στην βουλή, αρκετούς δικαστές και εισαγγελείς, την ηγεσία των δικαστηρίων, τους διοικητές όλων των τραπεζών, τους εκδότες και τους ταμίες των πολιτικών κομμάτων.


πηγη thesecretrealtruth

9.9.17

Γύριζε, μη σταθείς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη...

Γύριζε, μη σταθείς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη ο ψεύτης είδωλο είναι εδώ, το προσκυνά η πλεμπάγια η Αλήθεια τόπο να σταθή για μια στιγμή δε θάβρη. 

Αλάργα. Νέκρα της ψυχής της χώρας τα μουράγια. Η Πολιτεία λωλάθηκε, κι απόπαιδα τα κάνει το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη κάθε σπαθί κάθε φτερό, κάθε χλωρό στεφάνι στη λάσπη. 

Σταύλος ο ναός, μπουντρούμι και το σπίτι. Από θαμπούς δερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους, κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται. Χαρά στους χασομέρήδες! Χαρά στους Αρλεκίνους!

Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται. 

Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα ραγιάδες έχεις, μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι. 

Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι και Μαμμωνάδες βάρβαροι και χαύνοι λεβαντίνοι λύκοι, κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι και οι χαροκόποι αδιάντροποι, και πόρνη η Ρωμιοσύνη! 

Κωστής Παλαμάς... 

26.8.17

ΑΥΤΟ ΑΠΑΙΤΟΥΣΕ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ..


 

ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ ΤΕΛΕΥΘΗΣΑΤΩ.

ΑΥΤΟ ΑΠΑΙΤΟΥΣΕ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ..
Το Ελληνικό Δίκαιο που ίσχυε 
κατά τον 5ο π.Χ. αιώνα, 
δηλαδή τον Χρυσό 
Αιώνα της Δημοκρατίας της Ελλάδας ΜΑΣ.
Aναφέρεται εδώ η περίπτωση του πολίτη 
που ήθελε να γίνει βουλευτής.
Ο νόμος απαιτούσε τα εξής:
1) Να είναι Έλλην πολίτης2) 
Nα κατέχει την Ελληνική θρησκεία και παιδεία
3) Nα ΜΗΝ είναι κίναιδος και
4) Nα καταγραφεί 
ΟΛΗ η περιουσία του κυρίου, 
μέχρι και τα σανδάλια που φοράει, 
καθώς και η οικογενειακή του περιουσία.
Εάν τηρούνταν όλα αυτά τότε ο εν λόγω κύριος, 
μπορούσε να γίνει βουλευτής.
Αν ο κύριος αυτός πρότεινε 
και περνούσε νόμο ο οποίος αποδεικνυόταν 
οικονομικά ζημιογόνος για την Αθήνα 
τότε έπρεπε να κατασχεθεί 
από την καταγεγραμμένη περιουσία του, 
όλο το ποσόν κατά το οποίο 
ζημιώθηκε οικονομικά η Αθήνα.

Αν δεν έφθανε η περιουσία του 
τότε έπρεπε να κατασχεθεί 
ΟΛΗ η περιουσία του 
(μέχρι και τα σανδάλια που κατεγράφησαν) 
και το υπόλοιπο που αδυνατεί 
να καλύψει να το εξοφλήσει 
ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ.
Αν ο νόμος που πρότεινε και πέρασε ο κύριος αυτός, 
ζημίωνε ΗΘΙΚΑ την Αθήνα η ποινή ήταν :  
ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ ΤΕΛΕΥΘΗΣΑΤΩ!!!!
(δηλ. εκτέλεση επί τόπου).
5ος π.Χ. ΑΙΩΝΑΣ — ΧΡΥΣΟΣ ΑΙΩΝ.
21ος μ.Χ. ΑΙΩΝΑΣ — της σήψης και της δυσωδίας.



πηγη thesecretrealtruth

25.8.17

ΟΙ ΧΟΝΤΡΟΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ...

 ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΣΕΛΙΚΓΑΔΕΣ ΠΑΡΑ ΓΙΑ ..ΑΝΤΑΡΤΕΣ

Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους της «Εθνικής Αντίστασης». Σε αυτή την φωτογραφία  αποτυπώνεται το γνωστό ημιηλίθιο ύφος -σήμα κατατεθέν- τού γραφικού Άρη Βελουχιώτη.

Ο «μύθος» αν και καταγόταν από μορφωμένους αντιμοναρχικούς γονείς με πλούσια οικιακή βιβλιοθήκη δεν κατάφερε να βγάλει καν το γυμνάσιο. 
Ο δεύτερος τη τάξει στην ιεραρχία του Κ.Κ.Ε., ο Γιάννης Ιωαννίδης, στο βιβλίο του «Αναμνήσεις» αναφέρει, ότι ο Άρης Βελουχιώτης υπήρξε  μεταξύ άλλων και διακεκριμένος… πορτοφολάς. Το 1936 συλληφθείς από την αστυνομία  έκανε δήλωση μετανοίας και κατέδωσε όσους ο ίδιος είχε μέχρι τότε  μυήσει στο Κ.Κ.Ε. («ούτε ένα μπάτσο δεν έφαγε και λύγισε», λέει ο Ιωαννίδης). 

Παρ’ όλα αυτά ανήλθε στην ιεραρχία του Κ.Κ.Ε. με «βύσμα» τον Παναγιώτη Τζινιέρη (δάσκαλο από το Αίγιο, ο οποίος αργότερα δολοφονήθηκε από την εσωτερική αστυνομία του Κ.Κ.Ε., την γνωστή Ο.Π.Λ.Α., μαζί με εκατοντάδες άλλους, ως «διαφωνών»). Ο Ιωαννίδης αναφέρει, ότι ο Βελουχιώτης, λόγω της «κλίσης» του σε τραμπουκισμούς  «προσλήφθηκε» από τον γ.γ. του Κ.Κ.Ε. Ζαχαριάδη, ως κομματικός μπράβος ή/και προβοκάτορας. 

Χαρακτηριζόταν από, συχνά διασκεδαστική, εκφραστική φτώχεια, δυσκολία στη διατύπωση συγκροτημένων φράσεων, συχνά ξεσπάσματα «αντιστασιακής» βίας (ιδιαίτερα επί αιχμαλώτων και αμάχων), «αντιστασιακή» αγάπη για το ποτό και «αντιστασιακό» επιδειξισμό (διέθετε «αντιστασιακό» άτι, «αντιστασιακούς» ιπποκόμους και  μια διμοιρία προσωπικής «αντιστασιακής» σωματοφυλακής από τυφλά πιστούς του πραιτωριανούς). 
     
Εθισμένος στην αλητεία (βλ. π.χ. καθημερινές επιτάξεις περιουσιών φτωχών αμάχων για τη συντήρηση της «αντάρτικης» συμμορίας του) και στην άσκηση βίας και μην έχοντας μάθει να κάνει τίποτα δημιουργικό στη ζωή του (πράγμα που άλλωστε είθισται στους νεοέλληνες πολιτικάντηδες, «εθνοσωτήρες» και «αγωνιστές» κάθε απόχρωσης), 

Ναπολέων Ζέρβας, ιδρυτής του «αντιστασιακού» Ε.Δ.Ε.Σ.. 


 Καιροσκόπος και μηχανορράφος από τους λίγους, σκόπευε σε «υψηλή» μεταπολεμική πολιτική καριέρρα και γι’ αυτό συνομωτούσε, πότε με τους φιλομοναρχικούς Άγγλους και την εξόριστη  βασιλική «κυβέρνηση» του Καΐρου, πότε με τους παραμείναντες  εν Ελλάδι «αντιστασιακούς» αντιμοναρχικούς και πότε με τις διάφορες «αντιστασιακές» οργανώσεις. 

Γραφικός και παθιασμένος με τον τζόγο και το αλκοόλ, όταν οι Άγγλοι σύνδεσμοι στην Ελλάδα τον ρώτησαν τί ανάγκες είχε σε πολεμικό υλικό, ώστε να του το ρίξουν με αλεξίπτωτα, σαν γνήσιος  συμμορίτης  ζήτησε μερικά κιβώτια… γνήσιο  αγγλικό ουίσκι (όπως αναφέρει ο καθηγητής Νεότερης Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Χάγκεν Φλάισερ, στο βιβλίο του «Στέμμα και Σβάστικα, 

η Ελλάδα της κατοχής και της αντίστασης», τόμος Α΄, εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 1987). Αξίζει να προσεχθεί η ασυνείδητη επίδειξη του περιστρόφου ως υποκατάστατο του ανδρικού μορίου. 

www.freeinquiry

23.8.17

«υπόθεση Μέρτεν» και ο … εθνάρχης>>

Η Υπόθεση Μέρτεν, που συγκλόνισε την πολιτική ζωή της Ελλάδας, βρισκόταν κατά διαστήματα στην επικαιρότητα, επί μία τετραετία και συγκεκριμένα από το 1957 μέχρι το 1960. Η υπόθεση αφορούσε τον Μαξ Μέρτεν, αξιωματικό των γερμανικών κατοχικών δυνάμεων, ο οποίος κατηγορήθηκε για εγκλήματα πολέμου.


την Ελλάδα ήλθε τον Απρίλιο του 1942, ένα χρόνο μετά τη γερμανική εισβολή, συνοδευόμενος από τον υπασπιστή του, Μάισνερ, με τον οποίο και εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη τη διετία 1942-1944, όπου και ανέλαβε τη γενική εποπτεία της δίωξης των Εβραίων της Μακεδονίας, σύμφωνα με την από 7 Ιουλίου 1942 σχετική διαταγή της Κομαντατούρ «περί μέτρων κατά των Εβραίων και των περιουσιών αυτών», αντικαθιστώντας σε πολλές των περιπτώσεων και τον ανώτερο στρατιωτικό διοικητή Μακεδονίας και Αιγαίου.
Θεωρούνταν ο κύριος υπεύθυνος της γενοκτονίας των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, διατάσσοντας τη μεταφορά περίπου 45.000 ατόμων στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Άουσβιτς, καθώς και την ευθύνη της λεηλασίας των περιουσιών τους, μέχρι και τυμβωρυχίας του εβραϊκού νεκροταφείου, που υπολογίσθηκε ότι ξεπερνούσαν σε αξία το τεράστιο για την εποχή εκείνη ποσό των 125.000.000 χρυσών φράγκων. Εξ αυτών και αποκαλούνταν «Δήμιος της Θεσσαλονίκης» ή «Χασάπης της Θεσσαλονίκης».

Μετά τη λήξη του πολέμου ο Μέρτεν συνελήφθη από τους Αμερικανούς στην κατεχόμενη Γερμανία. Το1946 οι Αμερικανοί πρότειναν την παράδοσή του στις ελληνικές αρχές, στα πλαίσια της συμφωνίας που οι Σύμμαχοι είχαν υπογράψει το 1943 για την παράδοση των εγκληματιών πολέμου στις χώρες διάπραξης των εγκλημάτων τους. 
Η ελληνική πλευρά δια του Έλληνα στρατιωτικού ακολούθου στοΒερολίνο, στρατηγού Ανδρέα Υψηλάντη, πρότεινε την απελευθέρωσή του λόγω της άμεμπτης συμπεριφοράς του και των ανεκτίμητων υπηρεσιών του προς την Ελλάδα.

Το παραπεμπτικό βούλευμα για τον Μέρτεν εκδόθηκε το Μάρτιο του 1958 και ο προσδιορισμός της δίκης έγινε λίγο προτού η κυβέρνηση της Ε.Ρ.Ε. φέρει στη Βουλή των Ελλήνων το νομοσχέδιο περί "αναστολής διώξεων" των Γερμανών εγκληματιών πολέμου. Παρά το γεγονός ότι το νομοσχέδιο εξαιρούσε τον Μέρτεν από το ευεργέτημα, έγινε φανερό και καταγγέλθηκε στη Βουλή ότι αποτελούσε το πρώτο βήμα για την απόλυση του Μέρτεν. 
Η υπεράσπιση του παλαιού ναζί επεκαλέσθη επανειλημμένως τον νόμο αυτό, για να αποδείξει ότι για την ελληνική κυβέρνηση δεν υπήρχε θέμα εγκληματιών πολέμου και ότι εν πάση περιπτώσει θα ήταν άδικη μία κατ' εξαίρεση "σκληρή μεταχείριση" του Μέρτεν, απλώς και μόνο επειδή είχε την "ατυχία" να συλληφθεί στην Ελλάδα.

Σχεδόν αμέσως με την προφυλάκιση του Μέρτεν, ξεκίνησε μία σειρά πολυάριθμων τότε παραστάσεων και διαβημάτων του Γερμανού πρέσβη στην Αθήνα στο Υπουργείο Εξωτερικών και Δικαιοσύνης που ζητούσε την άμεση αποφυλάκιση του Μέρτεν. Στην απολογία του ο Μαξ Μέρτεν υποστήριξε αντί των κατηγοριών ότι ο λόγος που επισκέφθηκε την Ελλάδα δεν ήταν άλλος από το να συναντήσει παλιούς του φίλους από την κατοχή.

Η ιστορία πήρε διαστάσεις όταν αρχές Νοεμβρίου του 1958, ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Αβέρωφ πραγματοποίησαν επίσημη επίσκεψη στηΒόννη, επιδιώκοντας κυρίως να εξασφαλίσουν πιστώσεις από τη Δυτική Γερμανία για έργα υποδομής. Οι Δυτικογερμανοί ηγέτες ενδιαφέρονταν για τη διείσδυση του γερμανικού κεφαλαίου στην Ελλάδα και για την εξάπλωση της οικονομικής επιρροής της Δυτικής Γερμανίας στη Μέση Ανατολή και την Αφρική.

Φαίνεται όμως ότι ενδιαφέρονταν και για κάτι άλλο ακόμη: να σταματήσει η δίωξη των εγκληματιών πολέμου στην Ελλάδα, ώστε παράγοντες της οικονομικής και πολιτικής ζωής της Δυτικής Γερμανίας που βαρύνονταν με εγκλήματα ή είχαν εντάλματα για την κατοχική δράση τους στην Ελλάδα, να μπορούσαν ανενόχλητα να έρχονται και να φεύγουν. Πράγματι, στις 13 Νοεμβρίου του 1958, υπογράφτηκε γερμανοελληνική οικονομική συμφωνία σε μυστικό παράρτημα της οποίας «ο Καραμανλής υποσχέθηκε στον Γερμανό Καγκελάριο Αντενάουερ ότι η Ελλάδα θα ανέστελλε όλες τις διώξεις και θα παρέδιδε τον Μέρτεν στη Γερμανία»


Τελικά η δίκη του Μαξ Μέρτεν ξεκίνησε στις 11 Φεβρουαρίου του 1959 στο Ειδικό Στρατοδικείο Εγκλημάτων Πολέμου στην Αθήνα στο οποίο προέδρευε ο συνταγματάρχης Κοκορέτσας, ο οποίος είχε αποκλείσει τους πολιτικούς ενάγοντες για να αποφευχθεί κάθε πολιτικοποίηση του ζητήματος
 Ο Μέρτεν προσήλθε στο δικαστήριο γελαστός και σε ερώτηση των δημοσιογράφων γιατί ήλθε στην Ελλάδα αφού γνώριζε ότι σε βάρος του εκκρεμούσε ένταλμα συλλήψεως από το 1946, απήντησε ότι κατείχε έγγραφο από το οποίο προέκυπτε ότι το 1947 έλαβε διαβεβαίωση της ελληνικής στρατιωτικής αποστολής στο Βερολίνο, ότι ουδεμία κατηγορία είχε διατυπωθεί σε βάρος του στην Ελλάδα.
Η δίκη διήρκεσε περισσότερες από 20 ημέρες και είχε προκαλέσει το διεθνές ενδιαφέρον. Την παρακολούθησαν κυρίως Εβραίοι, πολλοί ξένοι ανταποκριτές μέσων ενημέρωσης, όπως και πολλοί νομομαθείς. 
Στις 5 Μαρτίου του 1959 ο πρόεδρος ανακοίνωσε την ετυμηγορία της ενοχής του Μαξ Μέρτεν βάσει της οποίας του καταδικάστηκε σε 25 χρόνια κάθειρξη, κατά συγχώνευση, για παράνομες φυλακίσεις και εγκλεισμούς σε στρατόπεδα συγκέντρωσης Ελλήνων και Ισραηλιτών, φόνους και θάνατο από ασιτία Ισραηλιτών, τρομοκράτηση σε βάρος 56.000 Ισραηλιτών, καταστροφή του Εβραϊκού νεκροταφείου της Θεσσαλονίκης, εκτοπίσεις 40.000 Εβραίων σε γερμανικά στρατόπεδα κ.λπ
Το φθινόπωρο του 1959 η υπόθεση Μέρτεν ήλθε και πάλι στην επικαιρότητα με το νομοσχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση της Ε.Ρ.Ε., με το οποίο γινόταν τροποποίηση του προηγούμενου σχετικού νόμου και επιτρεπόταν η αποφυλάκιση των εγκληματιών πολέμου που είχαν ήδη καταδικαστεί και εκρατούντο σε ελληνικές φυλακές. 
Ακολούθησε θυελλώδης συζήτηση στη Βουλή. Κάτω από τον καταιγισμό πυρώνΕ.Δ.Α. και Δημοκρατικής Ενώσεως, η κυβέρνηση δια του αντιπροέδρου της, Παναγιώτη Κανελλόπουλου, απήντησε ότι η Ε.Ρ.Ε. είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στη "σημερινή Γερμανία" και ότι ο μόνος εγκληματίας πολέμου που βρισκόταν σε ελληνικές φυλακές, ο Μέρτεν, έπρεπε να απελαθεί και να παραδοθεί στη χώρα του.
Τελικά το νομοσχέδιο ψηφίστηκε[10] και στις 5 Νοεμβρίου του 1959 ο Μέρτεν αποφυλακίστηκε και απελάθηκε από την Ελλάδα [11][12].
Ευθύς μετά την άφιξή του στη Δυτική Γερμανία συνελήφθη με ένταλμα των γερμανικών δικαστικών αρχών και δικάστηκε στο Βερολίνο. Ο ανακριτής αποφάσισε να παραμείνει ελεύθερος με τον όρο να παρουσιάζεται στην αστυνομία δύο φορές την εβδομάδα

https://el.wikipedia.org/