ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

20.1.19

Εάν μισούνται ανάμεσό τους Δεν τους πρέπει ελευθεριά!

144. Η Διχόνοια που βαστάει Ενα σκήπτρο η δολερή Καθενός χαμογελάει, Πάρ’ το, λέγοντας, και συ. 145. Κειο το σκήπτρο που σας δείχνει Έχει αλήθεια ωραία θωριά Μην το πιάστε, γιατί ρίχνει Εισέ δάκρυα θλιβερά. 146. Από στόμα οπού φθονάει, Παλληκάρια, ας μην ‘πωθή, Πως το χέρι σας κτυπάει Του αδελφού την κεφαλή. 147. Μην ειπούν στο στοχασμό τους Τα ξένα έθνη αληθινά: Εάν μισούνται ανάμεσό τους Δεν τους πρέπει ελευθεριά. Δ. Σολωμός

ΕΣΥ ΠΟΙΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΣΟΥ ΜΙΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ ??? 

26.12.18

Από που βγήκαν τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς

Έχετε προσέξει όμως ότι τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς μοιάζουν περισσότερο με ασυναρτησία, παρά με γιορτινό τραγούδι;
Από που βγήκαν τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς
Γιατί συμβαίνει αυτό άραγε; Υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος; Ας ρίξουμε λίγο φως!

Αν θυμηθούμε λίγο τους στίχους από τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα θα δούμε ότι δεν βγάζουν κάποιο ιδιαίτερο νόημα...

Αρχιμηνιά και αρχιχρονιά
Ψηλή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή καλός μας χρόνος
εκκλησιά με το άγιο θόλος

Αρχή που βγήκε ο Χριστός,
Άγιος και πνευματικός
στη γη να περπατήσει
και να μας καλοκαρδίσει

Άγιος Βασίλης έρχεται
και δεν μας καταδέχεται
από την Καισαρεία
συ είσαι αρχόντισσα κυρία

Βαστάει εικόνα και χαρτί
ζαχαροκάντιο ζυμωτή
χαρτί και καλαμάρι
δες και με το παλικάρι

Το καλαμάρι έγραφε
την μοίρα του την έλεγε
και το χαρτί ομίλει
Άγιε μου καλέ Βασίλη


Αυτό συμβαίνει γιατί πολύ απλά πρόκειται δύο διαφορετικές ιστορίες μπερδεμένες σε μία!

Στα χρόνια του Βυζαντίου, οι πολίτες της κατώτερης τάξης δεν μπορούσαν να συνομιλούν με τους άρχοντες της ανώτερης τάξης, παρά μόνο κατά τη διάρκεια των γιορτών για να τους απευθύνουν ευχές.


Έτσι λοιπόν ένα ερωτοχτυπημένο παλικάρι προσπάθησε να προσεγγίσει μια αρχόντισσα και να της κάνει ερωτική εξομολόγηση παραθέτοντας τους στίχους του ποιήματος του μέσα στα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς!

Πράγματι, αν απομονώσετε τους στίχους που είναι σημειωμένοι παραπάνω με έντονα γράμματα προκύπτει ένα όμορφο θρησκευτικό τραγουδάκι που μιλάει για τη νέα χρονιά και τον Άγιο Βασίλη.

Αρχιμηνιά και αρχιχρονιά
κι αρχή καλός μας χρόνος

Αρχή που βγήκε ο Χριστός,
Άγιος και πνευματικός

Άγιος Βασίλης έρχεται
από την Καισαρεία

Βαστάει εικόνα και χαρτί
χαρτί και καλαμάρι

Το καλαμάρι έγραφε
την μοίρα του την έλεγε
και το χαρτί ομίλει
Άγιε μου καλέ Βασίλη


Οι υπόλοιποι στίχοι, όμως, θα μπορούσαν κάλλιστα να αποτελέσουν μια μορφή ερωτικής εξομολόγησης.

Ψηλή μου δεντρολιβανιά
εκκλησιά με το άγιο θόλος

στη γη να περπατήσει
και να μας καλοκαρδίσει

και δεν μας καταδέχεται
συ είσαι αρχόντισσα κυρία

ζαχαροκάντιο ζυμωτή
δες και με το παλικάρι


Δηλαδή:

Εσύ που είσαι ψηλή και όμορφη σαν εκκλησιά με τον τρούλο της, βγες έξω να περπατήσεις για να σε δω και να ανοίξει η καρδιά μου. Δεν καταδέχεσαι να μου μιλήσεις επειδή ανήκεις σε αριστοκρατική οικογένεια. Εσύ που είσαι γλυκιά σαν το γλυκό βανίλια-υποβρύχιο (ζαχαροκάντιο ζυμωτή), δες και μένα το παλικάρι.

Το αστείο είναι ότι η παράφραση αυτή κατάφερε και πέρασε μέχρι τις μέρες μας και συνεχίζουμε να τραγουδάμε κάθε χρόνο τα ασυνάρτητα αυτά κάλαντα χωρίς να ξέρουμε τι σημαίνουν στα αλήθεια.

21.9.18

AX. AΥΤΟΣ Ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΜΟΥ...


Η Μαρέβα, το οικόπεδο και η Siemens

Ο γείτονάς μου ο Χριστοφοράκος

Ως γείτονας με τον Μιχάλη Χριστοφοράκο και τον Διονύση Δενδρινό, οι οποίοι πρωταγωνίστησαν στο σκάνδαλο της Siemens, εμφανίζεται η οικογένεια του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Τήνο.

Τον Μάιο του 2002 η Μαρέβα Μητσοτάκη αγόρασε έκταση οκτώ στρεμμάτων στην Τήνο. Η έκταση ήταν οικοδομήσιμη πάνω από τη θάλασσα και η αξία της αγοράς της ανήλθε σε 64.486 ευρώ. Οση ακριβώς ήταν και η αντικειμενική αξία της. Λίγο αργότερα, στο συγκεκριμένο οικόπεδο η οικογένεια Μητσοτάκη έχτισε ένα παραδοσιακό σπίτι.

Το συμβόλαιο για την αγορά του οικοπέδου υπεγράφη στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο γραφείο του συμβολαιογράφου Γιώργου Στεφανάκου. 

Λίγες μέρες μετά στο ίδιο συμβολαιογραφικό γραφείουπεγράφησαν τρία ακόμη συμβόλαια αγοραπωλησίας οικοπέδων στην Τήνο και συγκεκριμένα στην περιοχή Χαλακιά.

Το ένα από αυτά, έκτασης 6.280 τετραγωνικών μέτρων, αγοράστηκε, όπως είχε αποκαλύψει το Hot Doc, από τον Διονύση και την Ελένη Δενδρινού. Ο Διονύσης Δενδρινός είναι πρώην στέλεχος της Siemens, συνεργάτης και συνεργός του καταζητούμενου για το μεγαλύτερο μεταπολιτευτικό σκάνδαλο της Ελλάδας Μιχάλη Χριστοφοράκου. 

Η σύζυγός του Ελένη είναι τραπεζικό στέλεχος και φίλη της Μαρέβας Μητσοτάκη. Μάλιστα φέρονται να είχαν εργαστεί μαζί αρκετά χρόνια στην τράπεζα Bankers Trust και στη συνέχεια στην Deutsche Bank,όπως έχει καταθέσει επίσημα στις ελληνικές αρχές ο κ. Δενδρινός.

Την ίδια μέρα η Ελένη Δενδρινού απέκτησε και το 5% άλλου οικοπέδου. Πρόκειται για ένα οικόπεδο 5.050 τετραγωνικών στη Χαλακιά της Τήνου, το οποίο αγοράστηκε από κοινού με την εταιρεία Mystras Holding. Σύμφωνα με το συμβόλαιο, στην κυριότητα της εταιρείας είναι το 95% του οικοπέδου και το υπόλοιπο ανήκει στην κ. Δενδρινού. Η ίδια εταιρεία αγόρασε επίσης έκταση 5.200 τετραγωνικών μέτρων στην περιοχή Χαλακιά.

Αν και η Mystras Holding φαίνεται αρχικά να σχετίζεται με την οικογένεια Δενδρινού, η πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική. Η εταιρεία εμφανίζεται να έχει στην κατοχή της 10 στρέμματα στην Τήνο, τα οποία ανήκουν στον πρώην ισχυρό άνδρα της Siemens Μιχάλη Χριστοφοράκο, όπως κατέθεσε επίσημα ο κ. Δενδρινός στην απολογία του ενώπιον του ανακριτή Νίκου Ζαγοριανού. 

Η αγορά του 5% του οικοπέδου από την κ. Δενδρινού έγινε προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο κ. Χριστοφοράκος και το οικόπεδο των 10 στρεμμάτων να κατατμηθεί σε δύο των 5 στρεμμάτων.

Μάλιστα, σύμφωνα με τον κ. Δενδρινό η πρόταση αγοράς του οικοπέδου στη Μαρέβα Μητσοτάκη, την οικογένεια Δενδρινού και τον Μιχάλη Χριστοφοράκο έγινε από τον κατασκευαστή στην Τήνο Κωνσταντίνο Βαφειάδη. 

Με λίγα λόγια η οικογένεια Μητσοτάκη εμφανίζεται να αποκτά έκταση στην Τήνο ταυτόχρονα με τους μετέπειτα πρωταγωνιστές του σκανδάλου Siemens, με τους οποίους γίνονται και γείτονες. 

Το θέμα βέβαια δεν έχει να κάνει με τη γειτνίαση αυτή καθαυτή, αλλά με το κατά πόσο είναι μόνο γεωγραφική. 


http://www.documentonews.gr/
Βαγγέλης Τριάντης

13.9.18

Λίγο πριν πεθάνεις…

Ο παππούς μου ήταν φυσικός. Ήταν και 96 χρονών (όπως ο Μητσοτάκης). Όταν τον ρωτούσαν πόσων χρονών είναι απαντούσε «χοντρικά… λίγο πριν πεθάνω». 
Το καλύτερο είναι ότι χαμογελούσε όταν το 'λεγε. Γνήσια, όχι μ’ αυτό το χαμόγελο-μορφασμό-κάλυμμα τρόμου. Ο παππούς μου χώρισε από τη γιαγιά μου όταν ήταν 75 χρονών. 

Όχι γιατί βρήκε γκόμενα αυτός. Όχι επειδή βρήκε γκόμενο η γιαγιά. Χώρισε γιατί δεν ήθελε να πηγαίνει εκδρομές σε μοναστήρια μαζί της. Σιχαινόταν επίσης τις φίλες της, που αφού γλεντοκόπησαν με συζύγους και εραστές στις Μυκόνους και τα Καζίνα της Ευρώπης, αποφάσισαν να κάνουν πλέον Πάσχα στον πανάγιο τάφο μόνο και μόνο γιατί φοβήθηκαν ότι έχουν πάρει την άγουσα για τον δικό τους τον τάφο. 

«Αυτές παιδί μου είναι συνηθισμένες να τα ρυθμίζουν όλα ζητώντας ρουσφέτια από τους βουλευτάδες τους», μου είπε τότε. «Ε, δεν μπορώ να τις βλέπω να μετατρέπουν και το θεό σε βουλευτή. Ανάβουν κεριά, κάνουν τάματα, φτιάχνουν φανουρόψωμα, φιλάνε οστά και κάρες αγίων, γιατί αυτή τη φορά είναι γιγάντιο το ρουσφέτι: ρετιρέ στον παράδεισο. 

Καλύτερα μόνος μου.» Και πράγματι. Έζησε άλλα 20 χρόνια καλύτερα μόνος του. Ο θεός του έδωσε υγεία – ίσως επειδή δεν το ζήτησε φιλώντας στα ξεκούδουνα την κάρα του Αγίου Μηνά. Επισκεύασε και αποσύρθηκε στο σπίτι της μάνας του σ' ένα χωριό με δέκα σπίτια κάπου στη νότια Πίνδο. 

Το πρωί έκανε μια μεγάλη βόλτα στο βουνό και μετά διάβαζε, έφτιαχνε το φαγάκι του και έπαιρνε ένα υπνάκι. Το απόγευμα πήγαινε στο καφενείο-μπακάλικο-ταβέρνα-πρόχειρο ιατρείο και συναντούσε τους άλλους 16 κατοίκους του χωριού. 

Έπιναν το κρασάκι που έφερνε αυτός (είχε τρελές προμήθειες σαββατιανού που ήταν η αδυναμία του), έτρωγαν ομελέτα με αυγά απ' το κοτέτσι της κυρά Μάγδας και μανιτάρια που μαζεύει ο ανιψιός του Θωμά. Μετά το τρίτο ποτηράκι παίζανε μπιρίμπα ή τάβλι. 

Όταν ο παππούς ήταν στα μεγάλα κέφια του τους εξηγούσε τους νόμους που διέπουν τον κόσμο μετά παραδειγμάτων. Η αντοχή των υλικών λ.χ. εξηγήθηκε με το διαζύγιό του. «Μαλώνεις, μαλώνεις για χρόνια και νομίζεις ότι δεν πειράζει. Τα βρίσκεις και συνεχίζεις. 

Όμως η σχέση έχει κουραστεί. Και όταν μια μέρα ξαφνικά χωρίζεις, απορείς αφού δεν έγινε τίποτα σπουδαίο. Αλλά δεν χρειάζεται να γίνει ένα σπουδαίο. Η καταπόνηση για χρόνια κάποια στιγμή θα φέρει το σπάσιμο. Έτσι και το πανί που το βλέπει ο ήλιος καθημερινά κάποια στιγμή ξαφνικά θα διαλυθεί». 

Μετά γυρνούσε σπίτι του, διάβαζε λίγο ακόμα και πήγαινε για ύπνο. Ήταν ήρεμος κι ευτυχισμένος. Η μόνη με την οποία μιλούσε στην οικογένεια ήμουν εγώ. Χτες με ειδοποίησε η κυρά Μάγδα ότι δεν είναι καλά. Πέταξα κι έφτασα δίπλα του σε μισή μέρα. 

Όταν μπήκα σπίτι του τον βρήκα στο κρεβάτι χάλια αλλά με καθαρές ριγέ μπυτζάμες, τριζάτα σεντόνια, μια κούπα χαμομήλι και ένα βιβλίο στο χέρι. Χαμογέλασε με όλο του το μούτρο όταν με είδε. Και μετά με μάλωσε που άφησα τις δουλειές μου και ήρθα. -Τι κάνεις παππού; τον ρώτησα προσπαθώντας να κρύψω άτσαλα την αγωνία μου. -Προσπαθώ να καταλάβω ποιες από τις 8 άγνωστες διαστάσεις του σύμπαντος είναι η πιο ωραία για να μετεγκατασταθώ, μου είπε και ανέμισε το βιβλίο. 

Το πήρα στα χέρια μου. Ήταν ένα βιβλίο που ανέλυε τη θεωρία των υπερχορδών, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της οποίας υπάρχουν, όπως μου εξήγησε, παράλληλα σύμπαντα αόρατα για μας που ζούμε στις τρεις διαστάσεις. -Σοβαρά τώρα παππού, λες να αληθεύει αυτό; Λες να είμαστε κλεισμένοι σε μια γυάλα σαν ψάρια και να νομίζουμε ότι αυτό είναι όλο, ενώ έξω είναι το σπίτι, η πόλη, ο κόσμος, ο γαλαξίας; Λες να είμαστε κοντόφθαλμοι σαν χρυσόψαρα; -Θα σου πω σε λίγο μετά λόγου γνώσεως, μου είπε και γέλασε περιπαικτικά. 

Με ξέρεις εμένα τι ψαχτήρι είμαι. Θα βρω τρόπο, θα βρω ταχυδρόμο με άδεια κυκλοφορίας μεταξύ συμπάντων και θα σε ειδοποιήσω. Υπόσχεση! Σκάσαμε στα γέλια και αγκαλιαστήκαμε. Το βράδυ πέθανε ήσυχα στον ύπνο του. Και ξαφνικά κατάλαβα τι θα πει ακριβώς «θανάτω θάνατον πατήσας» και τον ζήλεψα. Καλό ταξίδι παππού. Θα χω το νου μου για τον ταχυδρόμο σου… 


Πηγή: Protagon.gr

19.8.18

ΤΖΙΤΖΙΚΑΣ ΕΝΑΣ ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ

ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΩ ΤΟΝ ΤΖΙΤΖΙΚΑ ΕΝΑΝ ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΟΥΛΟΠΡΕΠΗ ΜΥΡΜΗΓΚΙΑ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ.

Ο τζίτζικας τρέφεται βυθίζοντας μια κεραία στο κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται και από εκεί απομυζά το χυμό. 

Και ενώ τραγουδά, υποφέρει κι από την εκμετάλλευση των άλλων χωρίς πάλι να έχει οργανωμένο στρατό ούτε και θανατηφόρο κεντρί για να προστατευθεί.


Γύρω του συγκεντρώνονται διάφορα έντομα κυρίως πεινασμένα μυρμήγκια, που προσπαθούν να υποκλέψουν καμιά γουλιά χυμό. 

Όταν αυτό γίνει πολύ ενοχλητικό, ο τζίτζικάς μας, αλλάζει θέση πετώντας, αφού κατουρήσει στην κυριολεξία τους ενοχλητικούς!

Και θα συνεχίσει να τραγουδά, καλώντας την όμορφη τζιτζικίνα και σημαδεύοντας ηχητικά τα καλοκαίρια μας, αυτός ο μοναχικός, αναρχικός και επίμονος τροβαδούρος του καλοκαιριού, αυτός ο παρεξηγημένος ήρωας.


ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ Στον ελευθερο και Αναρχικο καλλιτεχνη φιλο 
Kostas Kontaratos

23.7.18

Το μυστικό του Σωκράτη (για τις προσβολές των άλλων)


Μια μέρα, κάποιος προσέβαλε άσχημα δημοσίως τον Σωκράτη φωνάζοντας στην αγορά:
– Είσαι παλιάνθρωπος, αγύρτης, άσχετος και πότης!
Ο Σωκράτης δεν απάντησε, απλώς χαμογέλασε, κουνώντας το κεφάλι.Ένας πλούσιος αριστοκράτης γνωστός του Σωκράτη, βλέποντας αυτή τη σκηνή ρώτησε τον Σωκράτη:
– Πώς μπορείς και ανέχεσαι τέτοιες προσβολές; Δεν αισθάνεσαι άσχημα;
Ο Σωκράτης χαμογέλασε ξανά και του είπε: » Έλα μαζί μου».
Ο γνωστός του τον ακολούθησε σε μία παλαιά και σκονισμένη αποθήκη. Ο Σωκράτης άναψε ένα πυρσό, και άρχισε να ψάχνει τριγύρω, μέχρι που βρήκε μια άχρηστη, κουρελιασμένη και τρύπια χλαμύδα. 
Την έδωσε στον άντρα και του είπε: «Φόρεσέ τη, θα σου κάνει».
Ο άντρας κοίταξε τη κουρελιασμένη χλαμύδα, και του είπε αγανακτισμένος:
-» Είσαι καλά Σωκράτη; Θα φορέσω εγώ αυτό το κουρέλι; Και του πέταξε πίσω τη χλαμύδα».
Βλέπεις, του είπε ο Σωκράτης, φυσικά και δεν δέχθηκες να φορέσεις την βρώμικη χλαμύδα. 
Κατά τον ίδιο τρόπο, και εμένα δεν με άγγιξαν τα ανόητα και βρώμικα λόγια που είπε εκείνος ο άνθρωπος.
 Όταν κάποιος σου χαρίζει κάτι που δεν θέλεις, και εσύ δεν το δεχθείς, σε ποιόν ανήκει το απορριφθέν δώρο;
Το να ταράσσεται κάποιος και να θυμώνει από τις προσβολές των άλλων, είναι σαν να δέχεται να φορέσει τα κουρέλια που του ρίχνουν.

17.7.18

Πλούταρχος: «..όπως τα σκυλιά που γαβγίζουν…»




Πλούταρχος: «..όπως τα σκυλιά που γαβγίζουν…».

«Οι περισσότεροι άνθρωποι, πάντως, ενοχλούνται κι εκνευρίζονται με τα ελαττώματα όχι μόνο των φίλων και συγγενών τους, αλλά και των εχθρών τους, μη θεωρείς, επομένως, δική σου δουλειά να διορθώσεις τούτα-πράγμα, άλλωστε, όχι εύκολο.


Αν, όμως, τα μεταχειριστείς σύμφωνα με τη φύση τους, όπως ο γιατρός χρησιμοποιεί οδοντάγρες και λαβίδες, 
αν δείχνεις όσο μεγαλύτερη ηπιότητα και αυτοσυγκράτηση 
μπορείς, θα έχεις μεγαλύτερη ευχαρίστηση για την δική σου ψυχική κατάσταση, απ’ό,τι στενοχώρια για τον απεχθή χαρακτήρα και την κακοήθεια εκείνων των άλλων και θα σκέφτεσαι ότι δεν κάνουν 
παρά αυτό που ταιριάζει στη φύση τους,
.. όπως τα σκυλιά που γαβγίζουν…».









http://thesecretrealtruth.