ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

26.11.14

Ξέρετε κάτι;;;; Ἔχω ἀρχίσει νὰ μᾶς σιχαίνομαι!!!


Ἐλβετία… Βιομηχανοποίησις τῆς παραγωγῆς… Βιομηχανοποίησις τῶν πάντων.

Σεβασμὸς μηδαμινός. Ἀνύπαρκτος γιὰ τὴν ἀκρίβεια.
Ὅλα στὴν ἐξυπηρέτησιν τοῦ κέρδους.
Τὸ ζῶο παύει πλέον νὰ εἶναι τμῆμα τοῦ περιβάλλοντος καὶ μετατρέπεται σὲ ἀντικείμενον ἐκμεταλλεύσεως.
Βλέπετε τὸ ζῶον πρέπει νὰ φθάσῃ …ζωντανὸ στὴν σφαγή του, ἐφ΄ ὅσον πρῶτα πρῶτα θὰ ἔχηῃ ἀποδόση στὰ μέγιστα….
Ἡ συμμετοχή του στὴν παραγωγὴ τροφῆς δὲν εἶναι πλέον κάτι φυσιολογικὸ ἀλλὰ κάτι ἔξω ἀπὸ κάθε νόμο τῆς φύσεως…
Ξέρετε κάτι;;;;


Ἔχω ἀρχίσει νὰ μᾶς σιχαίνομαι!!!

Ἀγνοῦμε τὸν πόνο… Ἀδιαφοροῦμε…
Δὲν ἀσχολούμεθα μὲ αὐτόν…
Μόνον τὸ κέρδος μετρᾶ

πηγη κατοχικα νεα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου