ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

12.12.17

ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ ΠΟΥ ΠΕΘΑΝΑΝ ΦΤΩΧΟΙ.


Μπορεί τη σημερινή εποχή να κυριαρχεί η γενική καχυποψία για τους πολιτικούς και πόσους από αυτούς βάζουν το… χέρι στο μέλι, αλλά υπήρξαν κάποιοι στο παρελθόν, ακόμη και πρωθυπουργοί, που πέθαναν πάμφτωχοι, είτε γιατί χάρισαν την περιουσία τους είτε γιατί επέλεξαν σε όλη τους τη ζωή ένα λιτό τρόπο διαβίωσης.

Από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα ο Ιωάννης Καποδίστριας, με τον πρώτο κυβερνήτη της χώρας να κάνει λιτή ζωή, παρότι ήταν εύπορος, όπως αναφέρει σε σχετικό αφιέρωμα η εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος». Μάλιστα, μοίρασε αρκετή από την περιουσία του στις ανάγκες του κράτους και των συμπολιτών του, ενώ αρνήθηκε να λαμβάνει το μισθό του κυβερνήτη, δηλώνοντας ότι τα ιδιαίτερα εισοδήματά του του αρκούν για να ζήσει.

Ο εκ των πρωταγωνιστών της επανάστασης του 1821 Ανδρέας Λόντος, πρώην μεγαλοκτηματίας έδωσε στον εθνικό αγώνα μεγάλο τμήμα της περιουσίας του. Εφτασε στη θέση του υπουργού Εσωτερικών και μοίρασε τα χρήματά του και τη σύνταξη που λάμβανε ως στρατηγός σε πρώην συναγωνιστές του. Τα τελευταία του χρόνια ζούσε πάμφτωχος, ξεπουλώντας τα τελευταία του υπάρχοντα, ενώ το 1846 αυτοκτόνησε.

Τα παραδείγματα από πρώην πρωθυπουργός που «έφυγαν» δίχως να έχουν περιουσία είναι πολλά από την ελληνική ιστορία. Ο Ζηνόβιος Βάλβης, που έκανε δύο θητείες ως πρωθυπουργός, ζούσε αρκετά λιτά και είχε τη συνήθεια να ντύνεται με κάπα τσοπάνου. Πέθανε πάμφτωχος το 1872 και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη.

Το ίδιο φτωχός έφυγε από τη ζωή το 1879 ο εξάκις πρωθυπουργός Επαμεινώντας Δεληγιώργης. Την επόμενη της κηδείας του η Πολιτεία χορήγησε στην οικογένειά του σύνταξη 500 δραχμών το μήνα, για να μην πεινάσουν τα παιδιά του.

Φτωχότερος από ότι μπήκε στην πολιτική έφυγε και ο επτάκις πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης. Είχε αναγκαστεί να πουλήσει σχεδόν ολόκληρη την πατρική του περιουσία, ενώ τα τελευταία χρόνια της ζωής του έμενε σε νοικιασμένο σπίτι.

Ανάλογη στάση κράτησε και ο Γεώργιος Καφαντάρης, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός το 1924. Οταν μάλιστα πληροφορήθηκε ότι κάποιος πολιτικός μηχανικός θέλησε να του παραχωρήσει δωρεάν κάποιο σπίτι για να μείνει, καθώς γνώριζε τα οικονομικά και προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, αρνήθηκε κατηγορηματικά, δηλώνοντας «πού ξέρω τι αξιώσεις θα προβάλει και τι θέματα θα έχει να επιλύσει για να προτείνει τέτοιο πράγμα». Χρειάστηκε να κάνει συμβολαιογραφικό έγγραφο ο πολιτικός μηχανικός, στο οποίο δήλωνε ρητά ότι δεν θα προβάλει καμία αξίωση, για να γίνει τελικά δεκτή η δωρεά του.

Τέλος, ο Νικόλαος Πλαστήρας έμεινε στην ιστορία ως φτωχός πρωθυπουργός, για τον λιτό τρόπο ζωής του. Απαγόρευε στους συγγενείς του να χρησιμοποιούν το όνομά του για δικό τους όφελος έμενε στο νοίκι, ενώ αρνήθηκε να βάλει τηλέφωνο φωνάζοντας «Μα τι λέτε; Η Ελλάδα πένεται και εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο;».

Μάλιστα, είχε επιστρέψει ένα χρυσό στιλό που του είχε στείλει ο εκδότης Δημήτρης Λαμπράκης, ενώ στο σπίτι του κοιμόταν σε στρατιωτικό ράντσο. Οταν πέθανε το 1953, άφησε μόνο 216 δραχμές στην ψυχοκόρη του, δέκα δολάρια και μία προφορική διαθήκη «Ολα για την Ελλάδα».





thesecretrealtruth

6.12.17

ΑΠΛΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΑΡΠΑΖΩ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ...

ΑΠΛΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ......
Κατά τη διάρκεια μιας ένοπλης ληστείας στην πόλη Γουανγκτσού στην Κινα, ο ληστής φώναξε στους πελάτες:
- "Μην κινηθείτε τα λεφτά ανήκουν στο Κράτος! Η ζωή σας όμως ανήκει σε σας"!!!
Όλοι ξάπλωσαν κάτω ήσυχα.
Αυτή η μέθοδος ονομάζεται: "MIND CHANGING CONCEPT "
Ελληνιστί : ΑΛΛΑΓΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΥ ΤΡΟΠΟΥ ΣΚΕΨΗΣ.
Όταν οι ληστές γύρισαν σπίτι με τα εκατομμύρια που έκλεψαν ο μικρός αδερφός, με πτυχίο μάστερ στα Οικονομικά λέει στο μεγάλο αδελφό, απόφοιτο δημοτικού:
- "Έλα να μετρήσουμε τα χρήματα που αρπάξαμε."
Ο μεγάλος αδελφός του Δημοτικού του λέει:
- "Είσαι βλάκας! Είναι πολλά τα χρήματα και θα κάνουμε ώρες να τα μετρήσουμε.
Το βράδυ στις ειδήσεις που θα ανακοινώσουν τη ληστεία, θα πουν και το ακριβές ποσόν που εκλάπη!"
Αυτή η συμπεριφορά ονομάζεται "EXPERIENCE" (=ΕΜΠΕΙΡΙΑ).
Είναι σαφέστατα χρησιμότερη στις μέρες μας από τα πτυχία μάστερ.
Όμως στην τράπεζα, μετά την ληστεία, ο ταμίας φωνάζει στον διευθυντή να καλέσει την αστυνομία.
Ο πτυχιούχος διευθυντής όμως του λέει:
- "Μην τηλεφωνήσεις ακόμα! Ευκαιρία είναι κοντά στα 20 εκατομμύρια που μας έκλεψαν, να πάρουμε άλλα 10 εμείς και κοντά στα 70 που έχουμε καταχραστεί, να πούμε ότι μας έκλεψαν 100!"
Αυτή η μέθοδος στα Πανεπιστήμια ονομάζεται:
"SWIM WITH THE TIDE"
Ελληνιστί "Κολύμπα με τη παλίρροια" και σε παράφραση :
"ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΜΙΑ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΜΑΣ"
Ο ταμίας λέει:
- "Μακάρι δηλαδή νάχουμε μια ληστεία κάθε μήνα!"
Αυτό λέγεται: "ΚΙLLING BOREDOM " του λέει ο Διευθυντής.
Ελληνιστί "Σκοτώνοντας τη πλήξη" και σε παράφραση σημαίνει:
"Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΟΥ"
Το βράδυ, στις ειδήσεις ανακοινώθηκε ότι εκλάπη το ποσόν των 100 εκατομμυρίων.
Οι καημένοι οι ληστές μετρούσαν και αναμετρούσαν, αλλά το ποσόν που είχαν στα χέρια τους ήταν 20 εκατομμύρια.
Θυμωμένος λοιπόν ο ένας ληστής λέει:
- "Ρισκάραμε τις ζωές μας για 20 εκατομμύρια ενώ ο Διευθυντής με το πάτημα ενός κουμπιού καθάρισε 80 εκατομμύρια!
Φαίνεται τελικά ότι είναι πιο επικερδές και ακίνδυνο να είσαι Διευθυντής Τράπεζας παρά ληστής !"
Αυτό λέγεται: "KNOWLEDGE IS WORTH AS MUCH AS GOLD!"
Ελληνιστί :" Η ΓΝΩΣΗ ΑΞΙΖΕΙ ΟΣΟ Ο ΧΡΥΣΟΣ !"
Ο Διευθυντής ήταν πολύ χαρούμενος, που με την ληστεία κάλυψε τις καταχρήσεις του.
Αυτό λέγεται: "
"SEIZING THE OPPORTUINITY and DARING TO TAKE RISKS !"
Ελληνιστί σημαίνει : ΑΡΠΑΖΩ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ και ΤΟΛΜΩ ΝΑ ΠΑΡΩ ΡΙΣΚΟ!"
Συγγνώμη αν είστε πτυχιούχος Οικονομολόγος...

3.12.17

Μια κλασική περίπτωση της χαμένης γενιάς.


η Ελλάδα από ψωροκώσταινα μεταμορφώθηκε σε μαντάμ Σουσού, και οι άλλοτε ολιγαρκείς και λιτοδίαιτοι Έλληνες ανακάλυψαν το Μπαλί, τα Κοχίμπας και τα πρώτα τραπέζια πίστα. Με την παιδεία να πνέει τα λοίσθια, την εκπαίδευση των νέων να την έχουν αναλάβει οι διάτρητοι «κήνσορες» της τηλεοπτικής μας δημοκρατίας, 

Με τα είδωλα των νέων παιδιών να μην είναι πλέον κάποιοι επιστήμονες, σοβαροί καλλιτέχνες, διανοούμενοι, ή έστω αθλητές, αλλά η κάθε ξεβράκωτη καλτάκα που γαβγίζει στην πίστα ή ο κάθε πρώην άγνωστος συνοικιακός γόης που με μια περατζάδα από κάποιο ριάλιτι αίφνης γίνεται λαϊκό ίνδαλμα, πρότυπο, ενώ στο τέλος παντρεύεται και την κόρη εφοπλιστή.

Έτσι, μια ολόκληρη γενιά Ελλήνων ανδρώθηκε πολιτικά με τις κοινοτοπίες του Μάκη (δεν είναι τυχαίο πως όποιος πέρασε από τα πάνελ του κατέληξε βουλευτής ή υπουργός), οικονομικά με το όνειρο του εύκολου πλουτισμού μέσω χρηματιστηρίου, δανείων κ.ο.κ., κοινωνικά με τα τσιτάτα του Πετράν (ένας είναι ο Πετράν) στα λάιφ στάιλ περιοδικά, σύμφωνα με τα οποία αν δεν ήσουν «χάις» ήσουν «λούζερ»… Δεν άξιζε να ζεις…

Δυστυχώς το εν λόγω τέλμα έρχεται και δένει αρμόνικα στην περίπτωση του 19χρονου «μοντέλου» από την Μυτιλήνη που συνελήφθη στο Χονγκ Κόνγκ ως βαποράκι, καθώς στο σακίδιό της βρέθηκαν δυόμιση κιλά κοκαΐνης. Κάτι που εκεί επισύρει ποινή φυλάκισης έως και ισόβια (χωρίς άδειες), με τα ισόβια να σημαίνουν αυτό ακριβώς: ισόβια. Εκεί δεν τον ξέρουν τον φιλάνθρωπο Παρασκευόπουλο.

Σκεφτείτε το λίγο… Μια κοπελιά σαν τα κρύα τα νερά που γεννήθηκε χθες… το 1999, που «ανδρώθηκε» επί Ολυμπιάδας, Ευρωπαϊκού Κυπέλλου, Μετρό,  Τότε που δέναμε τα σκυλιά με λουκάνικα και ο κάθε μπατίρης πετούσε το Γιούγκο του για να αγοράσει μια μπέμπα με 72 άτοκες μηνιαίες δόσεις. Τότε που το Κολωνάκι είχε γεμίσει από Χάμερ και η Τσιμισκή από Μιτσουμπίσι Evo, Tommy Makinen edition παρακαλώ.

Με την τηλεόραση που λέγαμε να πουλάει σανό με το κιλό, με τον μέσο έφηβο να θεωρεί πως αν τελειώσει ένα ΙΕΚ θα γίνει μάνατζερ πολυεθνικής με 2-3 γραμματείς, ή αν δεν τα καταφέρει να τελειώσει, τότε θα ανοίξει μια ΕΛΔΕ, όπως παλιά θα άνοιγε βιντεοκλάμπ… και θα κόβει πενηντάευρα! Κορόιδο είναι να συμβιβαστεί με 700 ευρώ τον μήνα… δουλεύοντας σαν σκλαβάκι;

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον της ήσσονος προσπάθειας και της επιβράβευσης της ανοησίας, μεγάλωσε και η συγκεκριμένη κοπέλα, Μάλιστα παρασύρθηκε, λένε, από έναν επιτήδειο ντόπιο (μισό Νιγηριανό) που μπαινόβγαινε στις φυλακές για ναρκωτικά, ο οποίος μάλλον την έπεισε να ανοίξει φτερά και να ζήσει το όνειρο που ως δίμετρη «γκομενάρα» της άξιζε…

Εξ ου και τα ταξίδια σε ολόκληρο τον κόσμο, οι ναζιάρικες σέλφις, τα τσιτάτα στο φέισμπουκ που παραπέμπουν στα αντίστοιχα του Πετράν που λέγαμε.

Eν ολίγοις, όλα αυτά συσκευάστηκαν πακέτο με τελική κατάληξη τις φυλακές και τα μπουντρούμια της Ασίας.

Μια κλασική περίπτωση δηλαδή της χαμένης γενιάς. Αυτής που την αποτελούν εκατοντάδες χιλιάδες νέοι συμπατριώτες μας, τα παιδιά μας, που μάσησαν από το κίβδηλο όνειρο που πλάσαραν τα ΜΜΕ και τα κανάλια, χώρια οι διάφοροι λαϊκιστές πολιτικοί. Ότι ο κόσμος τους ανήκει απλά επειδή είναι νέοι, ωραίοι και… Έλληνες. Κούνια που τους κούναγε!

Αγνοώντας την ιστορία μας, που αν έστω και επιδερμικά τη γνώριζαν θα καταλάβαιναν ότι διαχρονικά η Ελλάδα ήταν φτωχή χώρα, και ό,τι κατάφερε το κατάφερε με σκληρή κι επίπονη δουλειά, πολλή προσπάθεια, πολύ ιδρώτα, αρκετή επιείκεια και βοήθεια από τους «κακοί κσένοι» οι οποίοι λόγω συμπλεγμάτων κατωτερότητας ένεκα των αρχαίων μας προγόνων, μας αφήνουν χρόνια τώρα να επιβιώνουμε, σαν κακομαθημένα παιδιά. Διότι «ποιος τολμάει να διώξει τον Πλάτωνα από την Ευρώπη;» που έλεγε και ο Ολάντ…

Πίστεψαν λάθος ότι η ευμάρεια και η ελευθερία που έχουμε και στην οποία έτυχε να ζήσουν, είναι δικαίωμα και όχι προνόμιο που απαιτεί κάποιους κανόνες.

Έτσι, ένα δροσερό κορίτσι, που πίστεψε ότι μετέφερε σιροπιαστό μπακλαβά(!) στο επώνυμο σακίδιό της και όχι ναρκωτικά, όπως λέει ο δικηγόρος της, θα πληρώσει παραδειγματικά όλες τις αμαρτίες της χαζοχαρούμενης γενιάς της, αμαρτίες όμως για τις οποίες δεν φταίει αυτή (η γενιά) αλλά η αμέσως προηγούμενη… 

Που έχοντας μεγαλώσει σε άλλες πιο σκληρές εποχές, έκανε στροφή 180ο και αποφάσισε να μεγαλώσει τα παιδιά της χωρίς πειθαρχία, χωρίς έλεγχο, χωρίς κανόνες, χωρίς στόχους, με σύνθημα την ατιμωρησία και σκοπό το εύκολο κέρδος, μόνο και μόνο για να πάρει την εκδίκησή της από την πιο προηγούμενη γενιά, εκείνη των πατεράδων της, της φτώχιας, των δασκάλων με την βέργα και των βλοσυρών χωροφυλάκων που σε κούρευαν γουλί αν τυχόν σε έπιαναν να κυκλοφορείς στο χωριό μετά από τη δύση του ηλίου…







thesecretrealtruth.