ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

22.11.14

Ούτε ευρώ σε κανέναν τους, όποια φανέλα κι αν μας μοστράρει...


OΜελισσανίδης πρέπει να παραπεμφθεί για απόπειρα δολοφονίας του διαιτητή Ζωγράφου. Επίσης, είναι λαθρέμπορος, συκοφάντης, θρασύς και γελωτοποιός. Παρεμβαίνει στη διαιτησία για να ορίζονται διαιτητές της προτίμησής του.

 Και, τέλος, μαζί του γελάνε τα δικαστήρια και τα κάγκελα στις φυλακές της χώρας που τον έχουν φιλοξενήσει κατ' επανάληψη. Αυτά, μεταξύ άλλων, φορτώνει επισήμως στον γνωστό επιχειρηματία και ιδιοκτήτη της ΑΕΚ ο Ολυμπιακός, ιδιοκτησίας του κυρίου Μαρινάκη.

Ο Μαρινάκης, από την άλλη, είναι Κατίνα, μπούλης, και είπε μαμά όταν έγινε είκοσι χρόνων. Εμπλέκεται σε ξυλοδαρμούς δημοσιογράφων και παραγόντων, είναι επικεφαλής της χούντας του ποδοσφαίρου, μιλάει για επενδύσεις στο ποδόσφαιρο ενώ παντελονιάζει τα λεφτά από το Champions League. 
Α, υπήρχε κι ένα πλοίο που μετέφερε δύο τόνους ηρωίνη και συσχετίστηκε με κάποιον που είναι δεξί του χέρι. Ενώ οι παράγοντες του ποδοσφαίρου...

είναι γκρανκάσες. Πηγή, ο κύριος Μελισσανίδης.

Κλίμα μαφίας αποκαλύπτει εν ολίγοις η σύγκρουση μεταξύ δύο επιχειρηματιών που ελέγχουν ιστορικούς ελληνικούς συλλόγους. Και ως δημόσια πρόσωπα, θέλουμε δεν θέλουμε, μας αρέσει είτε όχι, δεν επηρεάζουν μόνο τον αθλητισμό, αλλά και μεγάλα τμήματα της κοινής γνώμης, αξιοποιώντας την ιστορία και τη φανέλα. 

Είδατε τι έγινε στις δημοτικές εκλογές του Πειραιά. Και τι γίνεται στη Νέα Φιλαδέλφεια, με τα λεφτά που διεκδικεί η ΑΕΚ, δηλαδή ο Μελισσανίδης, από την Περιφέρεια για το γήπεδο.

Εδώ το θέμα δεν είναι να μείνει ο αθλητισμός έξω από τον καυγά, όπως ειπώθηκε. Αν δει κανείς τη γενική εικόνα, τη στάση του Αλαφούζου, του Σαββίδη και άλλων παραγόντων, την έξαρση της βίας, τις κουμπαριές με την εξουσία, μάλλον θα πρέπει να αναρωτηθεί: 

Ποιος αθλητισμός; Διότι και το ένα δέκατο από όσα λέγονται να είναι σωστά, τότε η υπόθεση δεν αφορά κάποια πρόσωπα και το ποινικό τους μητρώο, ή το ήθος τους. Αφορά την καθολική σήψη που αγκαλιάζει όλο το αθλητικό οικοδόμημα.

Εν αρχή αναμένεται φυσικά το νυστέρι της Δικαιοσύνης. Γρήγορα, αμείλικτα και προς κάθε κατεύθυνση, για να μη σέρνεται αυτό το χάλι. Και εν μέσω αυτής της μπόχας, μία είναι μπορεί να είναι η καθαρή στάση της Πολιτείας, της Περιφέρειας, της Αυτοδιοίκησης. Πολύ περισσότερο της Αριστεράς: Ούτε ευρώ σε κανέναν τους, όποια φανέλα κι αν μας μοστράρει...

Καρτερός Θανάσης
ΠΗΓΗ ΓΡΕΚΙ 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου