ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

4.6.15

ΕΓΩ ΜΟΝΟΝ ΕΝΑΝ ΞΕΡΩ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΚΩΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΔΑΝΕΙΚΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΤΡΕΧΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΔΑΝΕΙΣΟΥΝ!!!

http://2.bp.blogspot.com/-fJLA_0BNNo8/ToIXvmOefVI/AAAAAAAAAI8/xn0dzmkzpvQ/s1600/papathimios.jpgΑυτόν που πληρώνει πάντα στην ώρα του 
τους τοκογλύφους 
και αναγνωρίζει τα πανωτόκια.

Αυτόν που τον δανείζουν 
οι ληστές του 
και καμαρώνει ως ισότιμο μέλος 
της λέσχης τους.

Αυτόν που τα κλεμμένα της Κατοχής
τα χρησιμοποιεί μόνο ως εκβιασμό 
για να μην του κόψουν τα δανεικά.

Αυτόν που του πήρανε τη γη του 
όσο εκείνος περίμενε τις ξένες «επενδύσεις».

Αυτόν που κάνει εισαγωγή κρεμμύδια 
και την ίδια ώρα κάθεται και τον παραμυθιάζουν 
για την «ανάπτυξη» που έρχεται.

Αυτόν που διαπραγματεύεται με εκείνους 
που διαθέτουν 5 αυτοκινητοβιομηχανίες 
και ταυτόχρονα αναρωτιέται 
«τι παραπάνω έχουν αυτοί από μένα;».



Αυτόν που έστειλε και στέλνει τα παιδιά του μετανάστες 
και δέχεται να τα αντικαταστήσει 
με ορδές εποίκων, βαρβάρων 
και μισανθρώπων. 

Αυτόν που έζησε την προσφυγιά και του πλασάρουν 
για πρόσφυγες κάτι φασίστες φονταμενταλιστές. 

Αυτόν που όλοι οι γείτονες τού ζητούν «να μοιραστούν» 
(τα δικά του) κι εκείνος το συζητάει. 

Αυτόν που οι πρόγονοί του πολέμησαν για την ελευθερία 
και ο ίδιος εκφυλίσθηκε σε γκαρσονάκι των κατακτητών. 

Αυτόν που πρόθυμα ανταλλάσσει 
ιστορία αιώνων και ποταμούς αίματος
 με έναν μισθουλάκο και μια συνταξούλα. 

Τον λεν Ραγιά και κρύβεται κάπου δίπλα σας. 

Αν τον συναντήσετε, πείτε του 
ότι δανεικά μπορεί να βρει,
σωτηρία όμως όχι.


http://thesecretrealtruth.blogspot.com/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου