ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

13.6.15

Όμως περάσαμε χίλια μύρια κύματα σε αυτό το κομμάτι της γης που μας έδωσε ο Θεός. Πολέμους και οδύνες, κατοχές και πείνες. Μα πάντα γεννιόμασταν εκ του ενός!!!

Νομίζουν ότι θα τελειώσουν εύκολα με εμάς τους Έλληνες.. 

Ότι θα μας τσακίσουν με την κατάντια και τα δανεικά. Με 11ωρη απλήρωτη εργασία και με συντάξεις πείνας, για όσους βέβαια προλάβουν να πάρουν... 

Με ανεργία που σου σκοτώνει την ψυχή και με εισαγόμενη εγκληματικότητα που σε σκοτώνει στην πραγματικότητα. 

Όμως περάσαμε χίλια μύρια κύματα σε αυτό το κομμάτι της γης που μας έδωσε ο Θεός. Πολέμους και οδύνες, κατοχές και πείνες. Μα πάντα γεννιόμασταν εκ του ενός, από το μυρωμένο φως της θάλασσας και του αγέρα.  Στεκόμασταν  όρθιοι στο τέλος, γιατί είχαμε αξίες, ταυτότητα, ιδανικά..  

Αλλά κι αυτά κοιτάξανε να μας τα γκρεμίσουν, για μην έχουμε από πού να πιαστούμε.. Πάντα οι κυβερνήτες ευθύνονται για το πώς εκπαιδεύουν τους λαούς τους.. 

Αντί για Ελληνική αγωγή και ήθος, βουλιάξαμε στην ρεμούλα, την μίζα και τον ωχαδερφισμό.. 

Ο Έλληνας γίγαντας πιέσθηκε να χωρέσει ανάμεσα στις Συμπληγάδες του Ευρωπαϊσμού και του διεθνισμού.  

Πιεσθήκαμε να φορέσουμε στο σώμα μας μοντέρνα ψευτοϊδανικά, για να περνάμε πιο ωραία.. Να, τώρα τα χάλια μας...! 

Απαξιώσαμε και γελοιοποιήσαμε τις πατροπαράδοτες μας αξίες, ως οπισθοδρομικές.. 

Αυτές όμως μας έδιναν έπαρση και κουράγιο, πνοή και δύναμη να υπάρχουμε σαν Έθνος και να δημιουργούμε θαύματα ακόμα και στο πιο πυκνό σκοτάδι. 

Εμείς λοιπόν τσακίσαμε μόνοι μας τον εαυτό μας και όχι η Τρόικα. Αυτοί ήρθαν απλά να δώσουν την χαριστική βολή επί των πτωμάτων.. 

Νομίζουν ότι θα τελειώσουν εύκολα πλέον με μας.. 

Απομένει να δούμε εάν σε αυτές τις ιστορικές στιγμές που ζούμε, ο Έλληνας Άνθρωπος  θα ξεφυτρώσει από το πουθενά και θα αποτινάξει περήφανα από πάνω του την στιβαρή μπότα των νεοταξικών χρηματιστηρίων..
 Δεν τελειώσαμε ακόμα..!

erosellas.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου