ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

23.5.15

ΑΣ ΑΠΟΛΑΥΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΑΣ!!!

Κάπου διαβάσαμε ένα ωραίο παράδειγμα για το τι αγοράζαμε το 1999 (πριν το ευρώ) με 1.000 δραχμές και πόσο πληρώνουμε σήμερα για τα ίδια προϊόντα, σε σύγκριση με τους βασικούς μισθούς τότε και τώρα.

Τι αγοράζαμε το 1999;
Τ
σιγάρα αμερικάνικα: 400 δραχμές. Τυρόπιτα: 100 δραχμές. Καφές φραπόγαλο:
500 δραχμές. Σύνολο 1.000 δραχμές, με βασικό μισθό 170.000 δραχμές.

Τι αγοράζουμε το 2014;
Τσιγάρα αμερικάνικα: 4,70 ευρώ. Τυρόπιτα 1,5 ευρώ. Καφές φραπόγαλο: 3 ευρώ. Σύνολο 9,2 ευρώ, δηλαδή 3.135 δραχμές με βασικό μισθό 480 ευρώ, δηλαδή 163.000 δραχμές.

15 χρόνια μετά, το κόστος ζωής τριπλασιάστηκε, ενώ ο βασικός μισθός μειώθηκε. Η χώρα χρεοκόπησε, έχει ένα χρέος που δεν βγαίνει και μεγάλο μέρος του πληθυσμού απειλείται να χάσει τις περιουσίες του, ενώ πολλοί έχουν ήδη αυτοκτονήσει ή έχουν φύγει για το εξωτερικό.

ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΥΡΩ.
Τα μάτια μας 14 μην το χάσουμε. Ε;;;

ΥΓ. Ξιπασμένοι ευρωχωριάτες γίναμε. Μένουμε στο ευρώ για χάριν της φαντασίας μας, της μεγαλομανίας μας, των φόβων μας και των συμφερόντων που μας εκμεταλλεύονται.
Ας απολαύσουμε τουλάχιστον την καταστροφή ενός ιστορικού έθνους. Δεν είναι λίγο πράγμα κι αυτό!!!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου