ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

23.12.14

Προς «πρόθυμους» βουλευτές: Ο κοινωνικός στιγματισμός είναι χειρότερος του ποινικού

του Νίκου Μιχαλίτση

Δεν θα ασχοληθούμε εδώ παρά μόνον με τους τρεις εξ αυτών (Λυκούδης, Ψαριανός, Μάρκου) που στην πολιτική τους σταδιοδρομία έχουν συμμετάσχει σε κόμματα που επικαλούνται τις αξίες της αριστεράς. Και οι τρεις τους είχαν εκλεγεί στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές με την ΔΗΜΑΡ, από την οποία ανεξαρτητοποιήθηκαν.

Ξεκινώντας, θα διατυπώσω ένα δικαστικό στερεότυπο: Κάθε άνθρωπος είναι αθώος μέχρι τελεσίδικης δικαστικής αποδείξεως του αντιθέτου. Κάθε δημοκρατικός άνθρωπος το υποστηρίζει αυτό ως απόλυτο ανθρώπινο δικαίωμα, γιατί σε αντίθετη περίπτωση η κοινωνία μας θα ήταν μια ζούγκλα με πολυάριθμα αθώα θύματα. Αυτό ισχύει βεβαίως και για τους τρεις πρόθυμους «αριστερούς» βουλευτές μας. Ούτε δικαιούμεθα λοιπόν ούτε θέλουμε να αφήσουμε υπόνοια περί χρηματισμού τους.

Πάμε πρώτα στους Λυκούδη και Ψαριανό. Δεν υπερψηφίζουν τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης που σημαίνει ότι καταδικάζουν την πολιτική της για το 2015. «Αριστερό» αυτό, για να αποφύγουν την κατακραυγή του κόσμου που υποφέρει από τα κατορθώματά της.

 Μετά, αναζητούν σανίδα σωτηρίας (δικαιολογία για την ανέκαθεν πολύποθη γι' αυτούς υποστήριξη της κυβέρνησης) συνυπογράφοντας με άλλους έξι μια πρόταση δήθεν διεξόδου με τρεις προϋποθέσεις (κυβέρνηση «εθνικής ενότητας», έναρξη διαδικασίας αναθεώρησης του συντάγματος και ορισμός ημερομηνίας εκλογών εντός του 2015).

Ο Σαμαράς απορρίπτει και τις τρεις προϋποθέσεις πριν την πρώτη ψηφοφορία. Και αυτοί ψηφίζουν το Δήμα, γυμνοί από κάθε δικαιολογία. Τί θέλουν δηλαδή να πιστέψει ο κόσμος;

Πάμε τώρα στην κ. Μάρκου. Αυτή, πιο συνεπής στη σταθερότητα των αναπηδήσεων από κόμμα σε κόμμα, αναλόγως των εποχιακών δυνατοτήτων να της προσφερθεί μια έδρα στη Βουλή, υπερψήφισε τον προϋπολογισμό μιας κυβέρνησης την οποία κατήγγελλε προεκλογικά το 2012 (τότε ήταν στη ΔΗΜΑΡ). 

Ας ξεπεράσουμε προσωρινά την εξαπάτηση των ψηφοφόρων της και ας δεχθούμε ότι πλέον θα ήταν λογικό να ψηφίσει τον κ. Δήμα. Έλα όμως που ακόμα και αυτή χρειαζόταν να καλύψει το όνειδος με κάποιες επί πλέον δικαιολογίες. 

Έτσι, πριν ανακοινωθεί το όνομα του κ. Δήμα, η ίδια, οκτώ ημέρες πριν τον υπερψηφίσει, στις 9 Δεκεμβρίου, δηλώνει δημοσίως στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook ότι δεν πρόκειται να ψηφίσει κομματικό πρόσωπο για Πρόεδρο.

Είχε φαίνεται πληροφορίες για υπερκομματικό υποψήφιο. Οκτώ ημέρες μετά, συνεπέστατη στις αριστερές της αρχές, υπερψηφίζει ως μη κομματικό πρόσωπο τον ... Αντιπρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου