ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

10.10.14

Δεν είναι ανταγωνισμός ο Έρωτας αλλά κοινή πορεία Γιγάντων.!!!

Έρωτας; Όχι κύριε…Ύβρις. 
Δεν είναι έρωτας να λατρεύεις το μύθο πού χεις φτιάξει για τον άλλον. 
Είναι έρωτας του Μύθου σου όχι του Ανθρώπου.
Η πλανεύτρα Φαντασία σου είναι κι όχι ο Έρωτας. 
Η δίψα σου γι Αυτόν είναι κι όχι ο Ίδιος. 

Έρωτας δεν είναι αυτό που νομίζεις για τον άλλον, αλλά να τον ξες και να είναι Έρωτας. 
Δεν είναι έρωτας να τρώς την ψυχή του, αλλά να σαι πιστός στη δική σου. 
Ούτε να ρουφάς το Φώς του, αλλά να είσαι εσύ Αυτόφωτος.

Δεν είναι ανταγωνισμός ο Έρωτας αλλά κοινή πορεία Γιγάντων. 
Ούτε και μάχη είναι κουτέ, αδύναμα τα όπλα σου και ανούσιες οι πολιορκίες. 
Στον Τόπο Του είστε δειλοί Άρχοντες των Μαχών.

Δεν έχει ανασφάλεια ο Έρωτας γιατί δεν έχει Φόβο. 
Όταν τον αξίζεις απλώς Είναι. 
Δε φοβάσαι μη τον χάσεις, δε ζητάς συνεχώς την προσοχή του.
Δε χρειάζεται να ντυθεί με μύθους και φανφάρες, με εκατομμύρια "σ αγαπώ". 
Δεν πνίγει, ούτε πιέζει ο Έρωτας. 

Κι όταν ζώνουν τον έναν τα σκοτάδια και οι δαίμονες, 
ο άλλος δεν τον σπρώχνει στους γκρεμούς, ούτε τη Ψυχή του φθείρει. 
Στέκει σταθερός εκεί και χείρα βοηθείας τείνει 
κι αν ο άλλος μονάχος του θέλει να σηκωθεί 
δεν τον πατάει αλλά υπομονετικά τον περιμένει, 
κι οσα δεχτεί του δίνει. 

Δεν ξεφτιλίζεται ο Έρωτας, μόνο περήφανα στέκει. 
Ούτε λέει «θα πέθαινα γι αυτόν» μόνο «θα ζούσα γι αυτόν»
Δεν είναι καταστροφή αλλά δημιουργία, γενεσιουργός αιτία. 

Δεν είναι Έρωτας αυτό που ζείτε θλιβεροί θνητοί αλλά κακέκτυπό του, 
ένα συνονθύλευμα Φαντασίας και Εγώ, Ανάγκης και Μύθου. 
Δεν τον Ζείτε γιατί θα σας κάψει. 
Ανέτοιμες Ψυχές και Κορμιά για τούτο το Μεγαλείο. 
Όταν γίνεις Άνθρωπος θνητέ, τότε θα αξίζεις τον Έρωτα. 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου