ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

18.3.13

ΤΟΝ ΑΝΑΖΗΤΟΥΣΑΝ 2 ΑΙΩΝΕΣ Τον αρχαιότερο σωζόμενο ιππόδρομο στην Ελλάδα εντόπισαν ερευνητές...



Πρόκειται για τον αρχαιότερο εντοπισμένο ελληνικό ιππόδρομο, που χρονολογείται στη δεύτερη δεκαετία του 6ου αι. π. Χ., και τον δεύτερο σε σημασία μετά τον χαμένο -σήμερα- ιππόδρομο της αρχαίας Ολυμπίας. Σε αυτόν έτρεξαν με τα άρματά τους και νίκησαν διάσημοι πολιτικοί ηγέτες της αρχαιότητας, όπως ο τύραννος της Σικυώνας Κλεισθένης και ο τύραννος των Συρακουσών Ιέρων. Και βέβαια, πιθανότατα στην αρματοδρομία των Πιθύων τού 474 π. Χ. έτρεξε και νίκησε ο περίφημος Ηνίοχος.
Ο λόγος για τον ιππόδρομο των Δελφών, ένα μνημείο που αναζητούσαν αρχαιολόγοι για περισσότερο από δύο αιώνες και, όπως όλα δείχνουν, αποκαλύφθηκε μόλις πριν ένα χρόνο από τον καθηγητή κλασικής αρχαιολογίας Πάνο Βαλαβάνη. Ο καθηγητής μίλησε για την εξαιρετικής σημασίας ανακάλυψη χτες το βράδυ στο κατάμεστο αμφιθέατρο Δρακοπούλου, στο κεντρικό κτίριο του Πανεπιστημίου Αθηνών, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού σε όλη τη διάρκεια της διάλεξής του.
«Η προτεινόμενη για τον ιππόδρομο των Δελφών θέση "Γωνιά" στο δυτικό άκρο του ελαιώνα, περίπου 1,5 χλμ. βορειοανατολικά της Ιτέας, παράλληλα και σε επαφή με την οροσειρά της Κεφαλής, μεταξύ των λόφων των Αγίων Αναργύρων και του Γλα, πληροί όλες τις φυσικές προϋποθέσεις ενός ιπποδρόμου και συμφωνεί με τα περιγραφόμενα από τις αρχαίες πηγές δεδομένα. Εκτός τούτων, η νέα θέση βρίσκεται μέσα στην ιερά χώρα των Δελφών και έχει άμεση επαφή με το ιερό, στοιχείο πάρα πολύ σημαντικό για τον συμβολικό συσχετισμό της απομακρυσμένης αγωνιστικής εγκατάστασης με τον λατρευτικό πυρήνα του ιερού» ανέφερε ο καθηγητής για τον τόπο, όπου βρέθηκε το μνημείο.
Η αναζήτηση «επανενεργοποιήθηκε» πριν από περίπου έναν χρόνο, τον Απρίλιο του 2012, όταν ανεβαίνοντας στον λόφο των Αγίων Αναργύρων, βόρεια του νεκροταφείου της Ιτέας, αντίκρισε τη «Γωνιά», μια επίπεδη περιοχή που περιβάλλεται από την οροσειρά της Κεφαλής και τα δύο υψώματα των Αγίων Αναργύρων και του Γλα.

Όπως πληροφόρησε ο καθηγητής, και οι δύο αυτές θέσεις, που προεξέχουν και κυριαρχούν στο χερσαίο πεδίο, είχαν δεχτεί προϊστορική εγκατάσταση. Στον Γλα έχουν διαπιστωθεί κατάλοιπα κατοίκησης του τέλους της μυκηναϊκής περιόδου, ενώ προ ολίγον ετών εντοπίστηκε κυκλώπειο μυκηναϊκό τείχος που κατέβαινε από τον λόφο προς τα νοτιοδυτικά. Στους Αγίους Αναργύρους έχουν επισημανθεί ίχνη προϊστορικής εγκατάστασης και υπομυκηναϊκοί θαλαμωτοί τάφοι.
«Ήταν άνοιξη, ο τόπος όλος γεμάτος κίτρινα λουλούδια και καθώς κάναμε την πρώτη μας αναγνωριστική επόπτευση προς βορρά, η ματιά μας στάθηκε σε ένα σημείο πάνω από το δάσος του ελαιώνα, όπου τα κίτρινα λουλούδια φαίνονταν αραδιασμένα σε καμπύλες σειρές, η μία πάνω από την άλλη. Το πρανές είχε σχεδόν θεατρική όψη, παραπέμποντας αμέσως στη σφενδόνη του ιπποδρόμου. Κοντινότερες λήψεις επιβεβαίωσαν την αρχική μας εκτίμηση» είπε για την πρώτη «επαφή» του με το μνημείο.
«Από εκεί μπορέσαμε να διαπιστώσουμε τα ιδιαίτερα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά του τοπίου, που καλύπτουν πλήρως τις προδιαγραφές ενός ιπποδρόμου: τον συνδυασμό μιας επίπεδης και εκτεταμένης περιοχής για την κονίστρα (αρένα) κι ενός φυσικού πρανούς δίπλα στην επίπεδη έκταση, που θα αποτελούσε το κοίλον για τους θεατές». Η επιτόπια έρευνα συνεχίστηκε και ενισχύθηκε από επιφανειακά αρχαιολογικά ευρήματα, κυρίως όμως από τις δορυφορικές λήψεις του Google Earth. «Η εικόνα από ψηλά αποδίδει ανάγλυφα τη γεωμορφολογία της περιοχής. Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι η καμπύλωση του κοίλου στη βόρεια πλευρά, που μας είχε προκαλέσει την προσοχή από την πρώτη στιγμή» τόνισε ο ομιλητής.
Τη διάλεξη του κ. Βαλαβάνη προλόγισαν ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητής Θεοδόσης Πελεγρίνης και ο διευθυντής της Γαλλικής Σχολής Αθηνών Αλεξάντρ Φαρνού, οι οποίοι μίλησαν με ενθουσιασμό για τη σημασία της ανακάλυψης του μνημείου.

ΠΗΓΗ ΕΘΝΟΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου