ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

28.10.12

1940.ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΤΟΥ...

28η Οκτωβρίου 1940: Η συγκλονιστική επιστολή ενός πατέρα στον γιο του!
Μια επιστολή ενός πατέρα προς τον γιο του που πολεμούσε στο μέτωπο στις 25 

Νοεμβρίου 1940, δείχνει το αστείρευτο πάθος 

των Ελλήνων να αντισταθούν σ' όποιον βάναυσα τους προσβάλει και επιχειρεί να 

τους στερήσει την ελευθερία.

Είναι μια επιστολή απάντηση στον γιο του που του ζητά σε πια διεύθυνση να 

στείλει γράμμα στον αδελφό του που πολεμούσε 

κι αυτός σε άλλο σημείο του μετώπου.

Η απάντηση συγκλονιστική:

«Παιδί μου, μου ζητάς τη διεύθυνση του αδελφού σου.

Σου τη γράφω "Πάνθεον Ηρώων. Σφίξε την καρδιά σου.

Σε φιλώ

Ο πατέρας σου»

Γιατί εκείνη την εποχή δεν σκεφτόταν κανένας να παραδοθεί αμαχητί! 

Γιατί εκείνη την εποχή το αίσθημα της αυτοθυσίας ξεχείλιζε από τις ψυχές 

των Ελλήνων και των Ελληνίδων...


Πηγή: http://www.newsbomb.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου