ΑΥΤΟΛΥΚΟΣ


Κι αισθάνομαι τον λύκο να κατεβαίνει, πεινασμένος, αγριεμένος, στο όριο, υπομονετικός μες στην απελπισία του.
Μπαίνω μέσα του, τον νιώθω -κινείται παραπλανητικά, κυκλικά, με λοξές διαδρομές.
Ζει απ' τον άνεμο, παίρνει τα σομά, αφουγκράζεται κάθε τρίξιμο, τροχίζει τα δόντια του στη σμυριδόπετρα, ξέρει:
Μόνος του θα καταλήξει να μπει στο μαντρί, ολομόναχος.
Τα λυκόπουλα, φύτρα του και δωσίλοι, γενίτσαροι και θα τον πάρουνε στο κατόπι μέχρι να πατήσει μαύρο χιόνι.
Το 'χει δεχτεί. Καλύτερα μια ζωή στην παρανομία, μοναχός, νυχτοπλάνο αγρίμι, με τα χαρίσματα του θηρίου, παρά υποτακτικός του κάθε τσομπάνη.
Παρά λυκόσκυλο του κάθε ανθρώπου, που 'ναι για τον άνθρωπο λύκος.
Καλύτερα σβλερξι αγύριστο χωρίς λαιμαριά, να πεθάνει από λύσσα κάποιαν πανσέληνο, μέσα σε αφρούς σβήνοντας, ουρλιάζοντας στην κορυφή της μοναξιάς -μάταιος αυτόλυκος. προχωρεί, αμείλικτος, βαρύγνωμος, νιώθοντας μιαν φλόγωση στο υπογάστριο -εκείνη τη θερμή, σταθερή υπερένταση, που 'ναι τρόπος ζωής γι' αυτόν, ακόμα κι όταν κοιμάται: πυρετός καθ' έξιν.

Λυπημένος, χρεωμένος τον εαυτό του, προχωρεί. Κακόβουλος κι ευπατρίδης των
βουνών. Φρικιό.

28.6.12

Περνώντας τα χρόνια τα ερωτήματα γίνονταν όλο και πιο βασανιστικά.


Από παιδί είχα αναζητήσεις σχετικά με τους πολιτικούς , την πολιτική, το αν είναι λειτούργημα ή μία δουλειά σαν όλες τις άλλες και άλλα τέτοια ερωτήματα που στο παιδικό μου μυαλό φάνταζαν έξυπνα και έδειχναν έναν προβληματισμό , μη σας πω δύο προβληματισμούς!.

Περνώντας τα χρόνια τα ερωτήματα γίνονταν όλο και πιο βασανιστικά. Τι είδους πετριά πρέπει να φάει κάποιος για να ασχολείται σε όλη του τη ζωή με τα προβλήματα του τόπου,να τον αποκαλλούν προδότη, να αποκαλεί τους αντιπάλους του προδότες, να τσακώνεται στη βουλή , να τον μαυρίζουν στις εκλογές να βγαίνει στα κανάλια βλοσυρός, στομφώδης και φυσικά σωτήρας όλων υμών των αδαών, να μιλά ασταμάτητα να ψεύδεται ασύστολα και με θράσος να υποστηρίζει όλα όσα την προηγουμένη ξόρκιζε ως αντιπατριωτικά!

Ξέχασα να σας πω πως όλοι είναι πατριώτες , ο ένας περισσότερο από τον άλλο και φυσικά ολοι τους περισσότερο από εμάς, που ως αδαείς δεν μπορούμε να ξέρουμε το καλό της πατρίδος αλλά και το δικό μας!

Και επειδή σε πείσμα όλων παραμένω παιδί ξαναέθεσα στον ευατό μου το αμείληκτο ερώτημα. Γιατί κάποιος να γίνεται περίγελος , να αυτοαναιρείται να μαυρίζεται και να επιμένει ,διότι χωρίς αυτόν η πολιτική σκηνή είναι τουλάχιστον... πτωχή!

Αλήθεια τώρα που είπα πτωχή , υπάρχει και ένα άλλο ερώτημα , το ίδιο επίμονο και βασανιστικό και αυτό παιδικό κατάλοιπο. Γιατί όλοι οι σύγχρονοι πολιτικοί έχουν θεία που τους αφήνει κληρονομιά, γυναίκα που έχει θεία που της αφήνει κληρονομιά , κόρη που επενδύει και κερδίζει απίστευτα ποσά όταν όλοι χάνουν τα αυγά και τα πασχάλια και έχει και θείο που της αφήνει την μισή Ελλάδα σε οικόπεδα ; Εγώ βρε παιδιά γιατί δεν έχω τέτοιο θείο πιά;

Τέλος πάντων μη σας κουράζω, σήμερα έμαθα και θέλω να σας το πω ,γιατί ως παιδί είμαι και μαρτυριάρικο πως ο συνασπισμός των κομμάτων «Δημιουργία Ξανά» και «Δράση», ξέρετε Μάνος και Τζήμερος, θα εισπράξει το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 750.000 ευρώ από την κρατική επιχορήγηση συγκεντρώνωντας μόλις το 1,59% των φήφων.

Αυτοί οι δύο έχοντας..... σώσει μόνο το 1,59% του λαού τους πληρώθηκαν με 750 χιλιαρικάκια. Είναι πολύ το χρήμα αδέρφια, στην Ελλάδα που πεινάει, που υποφέρει που δεν έχει υγεία , παιδεία , πρόνοια κάποιοι τυχάρπαστοι σωτήρες να πληρώνωνται για να μας σώσουν. Δεν θέλω να σωθώ κύριοι, δεν θέλω να φορολογούμε για να συντηρώ το σύστημα σας, δεν γουστάρω σωτήρες που φροντίζουν να κάνουν κομπόδεμα ιδρίωντας ΜΚΟ ,για την τσέπη τους και μόνο, βάζοντας χέρι όπου μπορούν, και όσο οι υπόλοιποι σωτήρες τους επιτρέπουν.

 Διότι τώρα πια δεν υπάρχουν αλτρουστικές σκέψεις και ιδέες , δεν υπάρχουν οράματα, υπάρχουν τσέπες που πρέπει να γεμίσουν, ακίνητα που πρέπει να αποκτηθούν, και εκεί μεταξύ αστακού και σαμπάνιας υπάρχει μόνο μία σκέψη : Η επόμενη μπουκιά πρέπει να είναι μεγαλύτερη, γιατί το ότι φάμε , ότι πιούμε και ότι αρπάξει ο κώλος τους είναι το μότο της δεκαετίας!





πηγη ελευθερη σκεψη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου