ΟΥΚ ΕΙΘΙΣΤΑΙ ΤΟΙΣ ΕΛΛΗΣΙ ΠΡΟΣΚΥΝΕΕΙΝ

Το άγαλμα βρέθηκε το 1820 στη κατεχόμενη από την Οθωμανική Αυτοκρατορία Μήλο. Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι, ότι το άγαλμα πουλήθηκε από τους Τούρκους στους Γάλλους και οι Γάλλοι για να το φυγαδεύσουν στο Παρίσι μετά την αγορά του, το φόρτωσαν σε ένα καράβι.  Όταν οι Έλληνες της Μήλου πληροφορηθήκαν ότι το άγαλμα θα έφευγε από το νησί, ξεσηκώθηκαν για να αποτρέψουν τη φυγή του, κι’ αυτό, γιατί το θεωρούσαν μέρος του Πολιτισμού τους. Τέτοια ήταν  η αντίδραση που οι Γάλλοι πυροβόλησαν και σκότωσαν μερικούς Έλληνες. Όταν τελικά το άγαλμα φορτώθηκε στο πλοίο, οδηγήθηκε πρώτα στον Πειραιά πριν ταξιδέψει για τη Γαλλία. Κάποιοι από τους ‘Ελληνες της Μήλου πήγαν στον Πειραιά για να σταματήσουν την αρπαγή του αγάλματος. Όπως γράφει ο Έλληνας ιστορικός Δημήτρης Φωτιάδης στην εξάτομη «Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821»: Στον Πειραιά όταν μαθεύτηκε το γεγονός μαζεύτηκαν στην προκυμαία πάνω από χίλιοι άνθρωποι που προσπαθούσαν να ματαιώσουν την αρπαγή του αγάλματος...

Η μικρή Μύρτις . (Το κοριτσάκι που άνασύρθηκε άπο το σκοτάδι της γής και του χρόνου και η άκρως ένδιαφέρουσα ίστορία του...) Άν κάποια μέρα κατεβείτε την όδό Πειραιώς, θα δείτε ένα μικρό παρκάκι δεξιά, στην διασταύρωση με την Ιερά Οδό. Έκεί βρέθηκε θαμμένη η μικρή Μύρτις.. Ή Μύρτις ήρθε σ'αυτόν τον κόσμο πριν 2500 χρόνια..την έποχή του Περικλή δηλαδή. Το πέρασμα της άπό την ζωή ήταν πολύ σύντομο. Μόλις 11 χρόνια.. Το κοριτσάκι αύτό ζούσε στην Άθήνα, στην σκιά της Άκρόπολης.. και ίσως και να κύτταζε με δέος και θαυμασμό τον Παρθενώνα που μόλις είχε τελειώσει.. Το μόνο που γνωρίζουμε για την Μύρτιδα είναι ότι είχε πεταχτά δόντια που την έμπόδιζαν να κλείσει καλά το στόμα της.. Ποιός ξέρει..Ίσως να ήταν ένα εύτυχισμένο κοριτσάκι που περίμενε την τελετή ενηλικίωσης της.. ή ακόμη μπορεί να ήταν και μια μικρή δούλη..ή μέτοικος. Η μικρή Μύρτις άρρώστησε στον μεγάλο λοιμό που έπληξε την Αθήνα, το 430 π.Χ Ήταν τα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου.. Η Άθήνα ,πολιορκημένη άσφ...

Μία κυρία του ρώτησε: «Πόσο πωλείται το ένα αυγό;»  Ο ασθενής πωλητής απάντησε: «0,25 € ένα αυγό, κυρία».  Του είπε: «Θα πάρω 6 αυγά για 1,25 € ή θα φύγω».  Ο πλησίον πωλητής απάντησε: «Ελάτε να τα πάρετε με την τιμή που θέλετε.  Ίσως αυτό να είναι μια καλή αρχή επειδή δεν έχω πουλήσει ούτε ένα αυγό σήμερα ».  Πήρε τα αυγά και έφυγε με την αίσθηση ότι κέρδισε.  Πήρε το φανταχτερό της αυτοκίνητο και πήγε σε ένα εστιατόριο με τη φίλη της. Εκεί,   Έφαγαν λίγο και άφησαν πολλά από αυτά που παραγγέλθηκαν.  Στη συνέχεια πήγε να πληρώσει το λογαριασμό.  Ο λογαριασμός ήταν 45 €!  Έδωσε 50 € και ζήτησε από τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου να κρατήσει τα ρέστα. Αυτό το περιστατικό μπορεί να φαίνεται αρκετά φυσιολογικό για τον ιδιοκτήτη, αλλά πολύ επώδυνο για τον πλησιέστερο πωλητή αυγών. Το θέμα είναι,  Γιατί δείχνουμε πάντα ότι έχουμε την εξουσία όταν αγοράζουμε από τους άπορους;  Και γιατί γινόμαστε γενναιόδωροι σε όσους δε...

Γράφει η Ροδάνθη Κουμή Είναι ένα πολύ ο λεπτό ζήτημα το να ακουμπήσεις το βάθος των θρησκειών όλου του κόσμου. Είναι ένα ζήτημα που θέλει πολύ σκέψη, προσοχή και σεβασμό. Μελετώντας με συνέπεια τις θρησκείες του κόσμου διακρίνω ότι έχουν αρκετά κοινά μεταξύ τους αλλά και αρκετές ασάφειες. Το σίγουρο είναι πως οι περισσότερες στην ανάγκη τους να εξαπλωθούν και να προσυτιλίσουν όσο περισσότερο ανθρώπους μπορούσαν χρησιμοποίησαν κυρίως την βία . Πιο συγκεκριμένα όσο αφορά την δική μας θρησκεία τον Χριστιανισμό λίγοι είναι εκείνοι που ξέρουν για το πρώτο «Άουσβιτς» της Xριστιανοσύνης τη Σκυθόπολις. Ποια όμως και τι ήταν η Σκυθόπολις το περιγράφει ο Εμμανουήλ Ροΐδης στην Πάπισσα Ιωάννα: «Κατά τας αρχάς του Μεσαίωνος επί Ουάλεντος, Ουαλεντινιανού και Θεοδοσίου συνεστήθη εν Ανατολή αληθής «Ιερά Εξέτασις», ής αι θηριωδίαι, αι καταπιέσεις και αι σφαγαί δεν έχουσι τι να φθονήσωσιν εις τους Ιεροδικαστάς της Ισπανίας, οίτινες άτομα μόνον κατεδίωκον επί κακοδοξία, ενώ οι Ορθόδοξο...

  ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ ΤΕΛΕΥΘΗΣΑΤΩ. ΑΥΤΟ ΑΠΑΙΤΟΥΣΕ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.. Το Ελληνικό Δίκαιο που ίσχυε  κατά τον 5ο π.Χ. αιώνα,  δηλαδή τον Χρυσό  Αιώνα της Δημοκρατίας της Ελλάδας ΜΑΣ. Aναφέρεται εδώ η περίπτωση του πολίτη  που ήθελε να γίνει βουλευτής. Ο νόμος απαιτούσε τα εξής: 1) Να είναι Έλλην πολίτης2)  Nα κατέχει την  Ελληνική θρησκεία και παιδεία 3) Nα ΜΗΝ είναι κίναιδος και 4) Nα καταγραφεί  ΟΛΗ η περιουσία του κυρίου,  μέχρι και τα σανδάλια που φοράει,  καθώς και η οικογενειακή του περιουσία. Εάν τηρούνταν όλα αυτά  τότε ο εν λόγω κύριος,  μπορούσε να γίνει βουλευτής. Αν ο κύριος αυτός πρότεινε  και περνούσε νόμο  ο οποίος αποδεικνυόταν  οικονομικά ζημιογόνος για την Αθήνα  τότε έπρεπε να κατασχεθεί  από την καταγεγραμμένη περιουσία του,  όλο το ποσόν κατά το οποίο  ζημιώθηκε οικονομ...

Ίσως να ανήκω στη τελευταία γενιά αγοριών όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια στην αλάνα, την βρομιά, την αντιπαλότητα και το βουνό. Δεν υπήρχε μέρα που να μην επιστρέφω στο σπίτι βρόμικος και με εκδορές σε όλο το σώμα μου.  Ιδιαίτερα την καλοκαιρινή περίοδο, ξεκινούσαμε από το πρωί τις δραστηριότητες και τελειώναμε αργά το βράδυ, ακούραστοι και ανεξάντλητοι από ενέργεια. Παίζαμε ποδόσφαιρο, ποδήλατο, καλαθοσφαίριση, κρυφτό, κυνηγητό και κάναμε κάθε λογής παιδικές μπαγαποντιές και αταξίες.  Αρπάζαμε μούρα και δαμάσκηνα από τις αυλές, επισκευάζαμε μόνοι μας τα ποδήλατά μας, φτιάχναμε ξίφη από σανίδες και δόρατα από χοντρά κλαδιά και παλεύαμε μεταξύ μας. Στο σχολείο υπήρχε αντιπαλότητα και ανταγωνισμός, μπορεί να είχε και νταήδες, αλλά μαθαίναμε να τους αντιμετωπίζουμε.  Γενικά δεν ήμασταν τόσο ευαίσθητα παιδιά, ούτε παίρναμε βαριά ο,τι μας έκαναν, το ξεπερνούσαμε γρήγορα. Σήμερα θα μας χαρακτήριζαν αγροίκους και απολίτιστους.  Όμως παρά τις σκανδαλιές και ...