ΟΥΚ ΕΙΘΙΣΤΑΙ ΤΟΙΣ ΕΛΛΗΣΙ ΠΡΟΣΚΥΝΕΕΙΝ

Πώς βγήκε η φράση από μια βάναυση πρακτική, που ξεκίνησε για όσους απατούσαν τον σύζυγό τους. Γιατί στην Ελλάδα αυτό το βασανιστήριο εφαρμόστηκε στα ζώα...  Σε όλους τους μονογαμικούς λαούς η συζυγική απιστία ήταν και εξακολουθεί να είναι ένα από τα βαρύτερα κοινωνικά εγκλήματα.  Οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι τιμωρούσαν την απιστία δίνοντας χίλιους ραβδισμούς στον άντρα και κόβοντας την μύτη της γυναίκας.  Σήμερα ακόμη, στις Βραχμανικές Ινδίες, ο κώδικας του Μάνου βάζει σκληρές ποινές στους άπιστους. Αν για παράδειγμα είναι Βραχμάνοι, τους πάνε σε ένα κεντρικό σημείο της πόλης ή του χωριού τους και τους ρίχνουν στα σκυλιά, για να τους ξεσκίσουν.  Τους άλλους, που δεν ανήκουν στην τάξη των Βραχμάνων, τους βάζουν μπροστά σε όλο τον κόσμο να σταθούν γυμνοί και ξυπόλυτοι πάνω σε ένα είδος ταψιού. Ανάβουν στην συνέχεια μια μεγάλη φωτιά κάτω από αυτό, που αρχίζει σιγά σιγά να ζεσταίνεται.  Τότε μερικοί με πρωτόγονα όργανα αρχίζουν να παίζουν έναν φοβερό άγριο σκοπό...

Μαρία Κάλλας  (1923-1977):  Η Ντιβίνα, η Πριμαντόνα, η Ιέρεια τού Μπελκάντο, η Τραβιάτα, η Τόσκα, η Μήδεια, η Κάρμεν.  Η μεγαλύτερη εγχώρια καλλιτέχνιδα τού 20ού αιώνα. Αριστοτέλης Ωνάσης  (1906-1975): Ο αυτοδημιούργητος σμυρνιός, ο εφοπλιστής, ο μεγιστάνας, ο γυναικοκατακτητής, ο κύριος 100.000 δολάρια την ημέρα, όπως τον έλεγαν οι αμερικάνοι, ο ρωμιός, που έκανε όλο τον κόσμο να μιλάει γιʼ αυτόν. Οι δύο αυτοί διάσημοι συναντήθηκαν το 1959. Από την μεριά τής Κάλλας ήταν ένας έρωτας. Από τη δική του τη μεριά ήταν μάλλον ένας ακόμα τρόπος, να τον προσέξει όλος ο πλανήτης. Πώς αυτή η μεγάλη λυρική καλλιτέχνιδα δεχόταν να ξημεροβραδιάζεται στα μπουζούκια; Από τον Μπιζέ και τον Βέρντι, να καταντήσει νʼ ακούει Κόκκοτα και Ζαμπέτα; Γιατί έτσι ήθελε ο Αρίστος!  Ο Ωνάσης ήταν ο μεγάλος της έρωτας. Τον ακολουθούσε στα πάντα. Δέν ήταν η μεγάλη ζωή, που τής προσέφερε. Τόσο η οικογένεια τής Μαρίας Κάλλας όσο και ο πρώτος σύζυγός της ήταν πολύ πλούσιοι. Μπορεί να μήν ...

Η δημιουργία και η αποστολή των ΜΟΜΑ  Οπλίτες των ΜΟΜΑ εκκαθαρίζουν περιοχή από νάρκες «Μετά από τις τεράστιες καταστροφές στις διάφορες υποδομές της που υπέστη η χώρα κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου αλλά και του εμφυλίου πολέμου (1946-1949), το 1957 κλήθηκαν και οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας να συμβάλλουν στην ανασυγκρότηση της.  Γι αυτό το σκοπό συγκροτήθηκαν στις έδρες των σπουδαιότερων νομών επτά  Μικτές Ομάδες Μηχανημάτων Ανασυγκροτήσεως.  Οι έδρες των επτά ΜΟΜΑ ανά τον Ελλαδικό χώρο ήταν οι πόλεις Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, Κρήτης, Πάτρα, Λαμία, Λάρισα, Ιωάννινα. Οι ΜΟΜΑ ήταν κατασκευαστικές Μονάδες διοικητικά και αναλάμβαναν την εκτέλεση έργων που τους ανέθετε η προϊσταμένη αρχή στο νομό της έδρας των ή σε γειτονικούς νομούς.  Το προσωπικό των Μονάδων αποτελούνταν από αξιωματικούς και οπλίτες του Μηχανικού, τεχνικά καταρτισμένους αλλά και με μικρό ποσοστό αξιωματικών από τα λοιπά όπλα του Στρατού ή και κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων (Να...

Ήταν κατά της απελευθέρωσης και επιθυμούσε να καταργηθεί ο ελληνικός στρατός. Κι όμως έγινε έρανος για να γίνει το άγαλμά του...   Στον προαύλιο χώρο του Πανεπιστημίου Αθηνών υπάρχει ο μαρμάρινος αδριάντας του Ουίλλιαμ Γλάδστωνος , Άγγλου πολιτικού που θεωρήθηκε μέγας φιλέλληνας και έτυχε της ανάλογης αναγνώρισης και ευγνωμοσύνης από το ελληνικό έθνος. Δεν είναι μόνο ο αδριάντας αλλά και οι δεκάδες δρόμοι στην πρωτεύουσα και στις άλλες πόλεις  που έχουν πάρει το όνομά του.  Η πατρίς ευγνωμονούσα… όχι μόνο τα  παιδιά της, αλλά και όσους ξένους την αγάπησαν και τη βοήθησαν σε κρίσιμες ώρες -και ο Γλάδστων ήταν ένας απ’αυτούς. Ε, λοιπόν, αυτή η ιστορία  του φιλελληνισμού του Γλάδστωνα είναι μια από τις μεγαλύτερες απάτες του ελεύθερου ελληνικού κράτους.  Ο τύπος αυτός όχι μόνο δεν ήταν φιλέλληνας, όχι μόνο δεν βοήθησε διόλου, αλλά, αντιθέτως, είχε ξεπεράσει άπειρες φορές την ουδέτερη στάση και άνετα θα μπορούσε να τοποθετηθεί στο πάνθεον των μισελλή...

144. Η Διχόνοια που βαστάει Ενα σκήπτρο η δολερή Καθενός χαμογελάει, Πάρ’ το, λέγοντας, και συ. 145. Κειο το σκήπτρο που σας δείχνει Έχει αλήθεια ωραία θωριά Μην το πιάστε, γιατί ρίχνει Εισέ δάκρυα θλιβερά. 146. Από στόμα οπού φθονάει, Παλληκάρια, ας μην ‘πωθή, Πως το χέρι σας κτυπάει Του αδελφού την κεφαλή. 147. Μην ειπούν στο στοχασμό τους Τα ξένα έθνη αληθινά: Εάν μισούνται ανάμεσό τους Δεν τους πρέπει ελευθεριά. Δ. Σολωμός ΕΣΥ ΠΟΙΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΣΟΥ ΜΙΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ ???