Λιλή Ζωγράφου: “Η Ελλάδα εκδίδεται, συνειδητά και ασύνειδα. Κι ούτε ένας αθώος. Ελλάδα εκδίδεται, συνειδητά και ασύνειδα. Κι ούτε ένας αθώος. Ανεύθυνος κανένας Δεν πουλώ ύφος, στυλ, λογοτεχνία. Δεν γράφω διηγήματα. Καταθέτω γεγονότα και συμπτώματα της εποχής που ζω. Όλα όσα γράφω συνέβησαν. Σε μένα ή σε άλλους. Χρόνια τώρα σπαταλιέμαι, παρακολουθώντας όλα κι όλους. Η ζωή περνά από μέσα μου, με διαποτίζει με την ασκήμια της, με γεμίζει λύσσα με την αδικία της την οργανωμένη, με ταπεινώνει με την ανημποριά μου ν’ αντιδράσω, να επαναστατήσω αποτελεσματικά, να υπερασπιστώ το μαζικό μας εξευτελισμό. Αν ξαναγινόμουν είκοσι χρόνων θα ξεκινούσα από τις κορφές των βουνών, αντάρτης, ληστής, πειρατής, ν’ ανοίξω τα μάτια εκείνων που δέχονται αδιαμαρτύρητα τη μοίρα τους, όσο και κείνων που εθελοτυφλούν. Όχι, η επανάστασή μου δε θα στρεφόταν κατά του καταστημένου και του συστήματός του, αλλά εναντίον εκείνων που το ανέχονται. Θα σκότωνα, θα τσάκιζα την κακομοιριά, την υποταγή,...
Αναρτήσεις
Διαμόρφωση Aρχαιολογικού Xώρου γύρω από την Aκρόπολη και τον λόφο του Φιλοπάππου Aρχιτέκτων Δημήτρης Πικιώνης (1887-1968)
Διαμόρφωση Aρχαιολογικού Xώρου γύρω από την Aκρόπολη και τον λόφο του Φιλοπάππου Aθήνα, 1954-57 Aρχιτέκτων Δημήτρης Πικιώνης (1887-1968) H διαμόρφωση των ελεύθερων χώρων στους λόφους της Aκρόπολης και του Φιλοπάππου είναι η γνωστότερη δημιουργία του Δημήτρη Πικιώνη και το κορυφαίο έργο αρχιτεκτονικής τοπίου στη σύγχρονη Aθήνα. Περιλαμβάνει τη διαμόρφωση δικτύου δρόμων και πεζοδρόμων προσπέλασης προς τα μνημεία της Aκρόπολης, το Ωδείο Hρώδου Aττικού και τον λόφο του Φιλοπάππου, καθώς και την ένταξη σ’ αυτόν της εκκλησίας του Aγ. Δημήτρη Λουμπαρδιάρη και ενός αναψυκτηρίου. Mε μοναδική ευαισθησία αλλά και συναίσθηση της πολιτισμικής σημασίας του χώρου, ο Πικιώνης θέλησε να εκφράσει την ιστορική και πνευματική συνέχεια του ελληνισμού. Στο έργο του αυτό χρησιμοποίησε μορφές και υλικά από την αρχαιοελληνική, βυζαντινή και λαϊκή παράδοση και επηρεάστηκε γόνιμα από την ιαπωνική παράδοση της αρχιτεκτονικής τοπίου. O σχεδιασμός των δρόμων και κτιρίων έγινε βάσει αρμονικών χαράξεων και με στόχο ...
Το παράδοξο με το μνημείο του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες
Το παράδοξο με το μνημείο του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες 2500 χρόνια πέρασαν από την Μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. και ακόμα να τοποθετηθεί επαρκής σήμανση για τον ιστορικό χώρο Ο ιστορικός χώρος των Θερμοπυλών προκαλεί σε όλους δέος εκεί όπου το 480 π.Χ. ο Λεωνίδας με τους 300 Σπαρτιάτες, τους 700 Θεσπιείς και τους 400 Θηβαίους πολέμησαν απέναντι από τον πανίσχυρο στρατό του Ξέρξη. Το παγκοσμίως αυτό γνωστό μνημείο αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες άτομα που θέλουν να δουν που εκτυλίχθηκε αυτή η ιστορική μάχη. Ωστόσο αντί να αποτελεί το κεντρικό και προβεβλημένο σημείο της Φθιώτιδας συμβαίνει το αντίθετο. Είναι αστείο το γεγονός ότι πέρασαν 2500 χρόνια από την Μάχη των Θερμοπυλών το 480 π.Χ. και ακόμα να τοποθετηθεί επαρκής σήμανση για τον ιστορικό χώρο. Θα έπρεπε να υπάρχει επαρκή σήμανση και παράλληλα οδηγίες για το πως κανείς μπορεί να το επισκεφθεί όταν εισέρχεται στις μεγαλύτερες πόλεις της Φθιώτιδας. Ακόμα και στην πρωτεύουσα της Φθιώτιδας την Λαμία όπου ανήκουν διοικητικά ...
Στη Βρετανία η “ανοσία αγέλης”, στην Κούβα, η μεγαλειώδης αλληλεγγύη των φτωχών....
ΚΟΥΒΑ, ΛΙΜΑΝΙ ΜΟΥ ΟΜΟΡΦΟ Το Βρετανικό κρουαζιερόπλοιο, MS Braemar, που βολόδερνε στην Καραϊβική και κανένα λιμάνι καμιάς χώρας δεν του έδινε αραξοβόλι, το δέχτηκε, στο μεγάλο λιμάνι της ανθρωπιάς της, η Κούβα. Το καράβι, με 682 επιβάτες και 381 πλήρωμα, από τους οποίους 5 ήδη νοσούν και αρκετοί είναι σε καραντίνα λόγω συμπτωμάτων, δεν έβρισκε δέστρα σε λιμάνια πέντε χωρών. Η Κούβα έδωσε άδεια “να ελλιμενιστεί στην Αβάνα για ανθρωπιστικούς λόγους. Πρέπει να περιθάλψουμε αυτούς που νοσούν και να σταματήσουμε την εξάπλωση. Η πανδημία θα τελειώσει μόνο με την προσπάθεια όλων μας” Αυτά μετέδωσε ο ανταποκριτής του CNN, Patrick Oppmann, λέγοντας επίσης, “καμιά χώρα δεν επέτρεψε τον ελλιμενισμό. Μόνο η Κούβα θα μπορούσε να το κάνει” Κούβα, καρδιά μου! Αυτά την ώρα που στη Βρετανία αναγγέλθηκε “η ανοσία αγέλης”, πεθάνετε ελεύθερα δηλαδή αν δεν τα καταφέρει για σας η φυσική επιλογή. Αυτά την ώρα που σε άλλα λιμάνια χτυπούν και βρίζουν κυνηγημένους. Η μεγαλειώδης αλληλεγγ...
Οι πολιτικοί που τολμάνε να σπαταλούν δημόσιο χρήμα πληρώνοντας ταξί, αντί να χρησιμοποιούν το τρένο, καταλήγουν στα πρωτοσέλιδα.
Η Σουηδία δεν παρέχει πολυτέλειες και προνόμια στους πολιτικούς της. Μέσα σε λιγότερα από 100 χρόνια η Σουηδία έχει μεταμορφωθεί από μία φτωχή, αγροτική κοινωνία σε μια από τις πλουσιότερες, πιο κοινωνικά δίκαιες και λιγότερο διεφθαρμένες χώρες στον κόσμο Όσο περίεργο και να ακούγεται στους εκπροσώπων των λαών ανά τον κόσμο, η Σουηδία δεν παρέχει πολυτέλειες ή προνόμια στους πολιτικούς της. Χωρίς κρατικά αυτοκίνητα και οδηγούς, οι Σουηδοί υπουργοί και βουλευτές ταξιδεύουν με λεωφορεία και τρένα γεμάτα κόσμο, όπως ακριβώς οι πολίτες που εκπροσωπούν. Χωρίς το δικαίωμα στη βουλευτική ασυλία , μπορούν να δικαστούν όπως κάθε άλλος πολίτης. Χωρίς προσωπικούς/ές γραμματείς, τα τυπικά κοινοβουλευτικά τους γραφεία δεν ξεπερνούν τα οκτώ τετραγωνικά μέτρα. «Εγώ πληρώνω τους πολιτικούς και δεν βλέπω το λόγο να τους προσφέρω μια χλιδάτη ζωή», λέει ο Joakim Holm ο οποίος είναι Σουηδός πολίτης. Οι πολιτικοί που τολμάνε να σπαταλούν δημόσιο χρήμα πληρώνοντας ταξί, αν...
"το φιλί του Ιούδα".
Αυτή είναι η φωτογραφία ενός άντρα που μεγάλωσε τον ταύρο απο μωρό μοσχαράκι. Στη συνέχεια τον πούλησε για ταυρομαχίες και τον πήγε ο ίδιος μέχρι την αρένα, όπου θα αγωνιζόταν. Κατά τη διάρκεια του αγώνα όταν ο ταύρος κατέληξε πληγωμένος, βασανισμένος, χωρίς δύναμη για άλλα χτυπήματα, είδε τον ιδιοκτήτη του και έτρεξε απελπισμένα προς το μέρος του για βοήθεια. Αντί αυτού του έδωσε το φιλί της προδοσίας και τον παρακολουθούσε να χάνει τη ζωή του αβοήθητος. Το κοινό ενώ είχε τη ν ευκαιρία να ζητήσει χάρη απο τον Πρόεδρο, για τη ζωή του ταύρου, κανείς δεν εντυπωσιάστηκε από αυτό το συγκινητικό περιστατικό, όπου ένα πλάσμα εκδήλωσε τέτοιο τρυφερό συναισθηματισμό μέσα στο μαρτύριο του. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο τέρας απο τον άνθρωπο. Κανένα ζώο δεν είναι τόσο διεφθαρμένο, άπληστο και σκληρό όπως εμείς. Στον Ισπανικό τύπο η φωτογραφία αυτή ονομάστηκε "το φιλί του Ιούδα".
Αναζητώντας τον έλληνα Νεάντερταλ...
Αναζητώντας τον έλληνα Νεάντερταλ... Το αρχαιότερο τεχνικό έργο της Ελλάδας, πιθανόν μάλιστα και του κόσμου, βρίσκεται στο σπήλαιο της Θεόπετρας στην Καλαμπάκα και μετρά 23.000 έτη. Πρόκειται για ένα πέτρινο τείχος που είχε κατασκευαστεί στην είσοδο του σπηλαίου περιορίζοντας έτσι το άνοιγμά της κατά τα 2/3. Η κατασκευή αυτήλιθοσωρός για την ακρίβεια- μελετήθηκε και χρονολογήθηκε με τη μέθοδο της οπτικής φωταύγειας στο εργαστήριο αρχαιομετρίας του κέντρου «Δημόκριτος», από όπου χθες παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα. Η ηλικία μάλιστα συμπίπτει απόλυτα με την ψυχρότερη περίοδο της τελευταίας παγετώδους εποχής υποδηλώνοντας ότι οι παλαιολιθικοί οικιστές του σπηλαίου είχαν κατασκευάσει αυτό το τείχος στην είσοδό του προκειμένου να προστατευθούν από το δριμύ ψύχος της εποχής. Υπολείμματα φωτιάς, εργαλεία από πυριτόλιθο και χαλαζία, πρώιμα κοσμήματα από δόντια ελαφιού, λίθινα εργαλεία και κεραμική έχουν έρθει στο φως στο προϊστορικό σπήλαιο της Θεόπετρας κατά τις ανασκαφές που δι...
Η πυγμαχία («πυγμή») στην αρχαία Ελλάδα
Η πυγμαχία («πυγμή») στην αρχαία Ελλάδα ήταν σκληρότερη ακόμη και από το σημερινό επαγγελματικό μποξ. Στην αρχαία πυγμαχία δεν υπήρχαν ούτε κατηγορίες βαρών, ούτε γύροι με ενδιάμεσα διαλείμματα, ούτε βαθμοί, ούτε νίκη ή ήττα στα σημεία, ούτε διακοπή σε περίπτωση αιμορραγίας των αθλητών.... Σε περίπτωση μεγάλης διάρκειας του αγώνα και μη ανάδειξης νικητή εφαρμόζονταν, με συμφωνία και των δύο αντιπάλων, η φοβερή «κλίμαξ».... Ήταν κάτι σαν τη διαδικασία των πέναλτι στο ποδόσφαιρο. Καθένας από τους δύο αντιπάλους καθόταν εντελώς ακίνητος και δεχόταν ένα χτύπημα στο πρόσωπο, χωρίς να κάνει καμία κίνηση να το αποφύγει! Η σειρά των χτυπημάτων καθορίζονταν με κλήρο και νικητής αναδεικνυόταν αυτός που θα έμενε όρθιος! Υπήρχαν περιπτώσεις που πυγμάχοι σκοτώθηκαν, κατά τη διάρκεια της «κλίμακος», δεχόμενοι τρομερά χτυπήματα. Άλλωστε εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν τα γάντια πυγμαχίας που αμβλύνουν τα χτυπήματα. Μοναδικό μέσο προστασίας ήταν δερμάτινες λωρίδες («ιμάντες») με τις οποίε...
Το αληθινό νόημα της Οδύσσειας..
Το αληθινό νόημα της Οδύσσειας.. ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΣΤΕΙΡΑ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ. Είναι πολύ σημαντικό, αυτές τις κρίσιμες ώρες, να ρίξουμε μια ματιά στα ΟΜΗΡΙΚΑ ΕΠΗ και να διδαχτούμε, έστω και την τελευταία στιγμή, από το πνεύμα του Οδυσσέα. ΔΗΛΑΔΗ: Να κρατήσουμε την ψυχραιμία μας, να ελέγξουμε την παρόρμηση να έχουμε τις αισθήσεις μας και τις αντένες μας ΑΝΟΙΧΤΕΣ και να μην παρασυρθούμε από την οργή και το μένος που μας διακατέχει, ώστε να γίνουμε βορρά, στους σύγχρονους “μνηστήρες”. Ο ισχυρότερος αντίπαλός του είναι ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ. Η λέξη μιλά απο μόνη της. Είναι η ΑΝΤΙ-ΝΟΗΣΗ, είναι αυτό που μας κάνουν ΤΩΡΑ, είναι ο τρόπος με τον οποίο θολώνουν τις καταστάσεις και την πραγματικότητα ώστε ΝΑ ΜΗΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ. Είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την καθυπόταξη και δουλεία του ανθρώπου. Ο επόμενος είναι ο ΕΥΡΥ-ΜΑΧΟΣ. Αυτός που μάχεται με κάθε τρόπο, με εύρος, ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟΝ, ο δεινός και αδίστακτος μαχητής. Ο ΑΜΦΙ-ΝΟΜΟΣ! Αυτός που διαστρ...
ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!
Το άγαλμα βρέθηκε το 1820 στη κατεχόμενη από την Οθωμανική Αυτοκρατορία Μήλο. Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι, ότι το άγαλμα πουλήθηκε από τους Τούρκους στους Γάλλους και οι Γάλλοι για να το φυγαδεύσουν στο Παρίσι μετά την αγορά του, το φόρτωσαν σε ένα καράβι. Όταν οι Έλληνες της Μήλου πληροφορηθήκαν ότι το άγαλμα θα έφευγε από το νησί, ξεσηκώθηκαν για να αποτρέψουν τη φυγή του, κι’ αυτό, γιατί το θεωρούσαν μέρος του Πολιτισμού τους. Τέτοια ήταν η αντίδραση που οι Γάλλοι πυροβόλησαν και σκότωσαν μερικούς Έλληνες. Όταν τελικά το άγαλμα φορτώθηκε στο πλοίο, οδηγήθηκε πρώτα στον Πειραιά πριν ταξιδέψει για τη Γαλλία. Κάποιοι από τους ‘Ελληνες της Μήλου πήγαν στον Πειραιά για να σταματήσουν την αρπαγή του αγάλματος. Όπως γράφει ο Έλληνας ιστορικός Δημήτρης Φωτιάδης στην εξάτομη «Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης του 1821»: Στον Πειραιά όταν μαθεύτηκε το γεγονός μαζεύτηκαν στην προκυμαία πάνω από χίλιοι άνθρωποι που προσπαθούσαν να ματαιώσουν την αρπαγή του αγάλματος...
Η μικρή Μύρτις . (Το κοριτσάκι που άνασύρθηκε άπο το σκοτάδι της γής και του χρόνου και η άκρως ένδιαφέρουσα ίστορία του...)
Η μικρή Μύρτις . (Το κοριτσάκι που άνασύρθηκε άπο το σκοτάδι της γής και του χρόνου και η άκρως ένδιαφέρουσα ίστορία του...) Άν κάποια μέρα κατεβείτε την όδό Πειραιώς, θα δείτε ένα μικρό παρκάκι δεξιά, στην διασταύρωση με την Ιερά Οδό. Έκεί βρέθηκε θαμμένη η μικρή Μύρτις.. Ή Μύρτις ήρθε σ'αυτόν τον κόσμο πριν 2500 χρόνια..την έποχή του Περικλή δηλαδή. Το πέρασμα της άπό την ζωή ήταν πολύ σύντομο. Μόλις 11 χρόνια.. Το κοριτσάκι αύτό ζούσε στην Άθήνα, στην σκιά της Άκρόπολης.. και ίσως και να κύτταζε με δέος και θαυμασμό τον Παρθενώνα που μόλις είχε τελειώσει.. Το μόνο που γνωρίζουμε για την Μύρτιδα είναι ότι είχε πεταχτά δόντια που την έμπόδιζαν να κλείσει καλά το στόμα της.. Ποιός ξέρει..Ίσως να ήταν ένα εύτυχισμένο κοριτσάκι που περίμενε την τελετή ενηλικίωσης της.. ή ακόμη μπορεί να ήταν και μια μικρή δούλη..ή μέτοικος. Η μικρή Μύρτις άρρώστησε στον μεγάλο λοιμό που έπληξε την Αθήνα, το 430 π.Χ Ήταν τα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου.. Η Άθήνα ,πολιορκημένη άσφ...